Het slotstuk van het marathonduivenseizoen is jaarlijks de vlucht vanuit Perpignan. In de loop der jaren hebben zware edities zich afgewisseld met makkelijkere vluchten. Een paar jaar terug was er een vlucht die op de dag van lossing kop wind had en waarbij de wind in de loop van de late avond en nacht ging draaien naar het zuiden, zodat er in de vroege ochtend veel duiven in Nederland vielen. De eerste 54 duiven Internationaal kwamen toen allemaal uit Nederland. Ook dit jaar ging de Internationale Overwinning naar Nederland. De trotse winnaars zijn Piet Heikamp en Marco van Doorn uit Zetten in de Betuwe. Zij startten dit seizoen met een Afdelingsoverwinning op Ruffec en sluiten af met een Internationale Overwinning op Perpignan. Piet heeft met en zonder Marco veel gewonnen in de duivensport. Voor hem is deze overwinning de mooiste in zijn inmiddels 45-jarige loopbaan als actieve duivensportbeoefenaar.
De hokken en de stam van Piet en Marco
Piet en Marco hebben ongeveer 60 meter hok, waarvan 15 meter kweekhok. Hierin zitten 35 koppels en 15 voedsterkoppels. In alle hokken zit een lekker klimaat wat het belangrijkste is voor de duiven. In het tuinhok moesten er worden gesleuteld om dit zo ver te krijgen. Het tochtte te veel in dat hok. Piet: ‘We hebben het tuinhok toen helemaal dicht gemaakt. Laten we kijken wat we later weer open gaan maken. De duiven kwamen toen zo goed, dat het hok dicht is gebleven. De enige verluchting zit in de nok van dit hok.’ Er zijn ook kweekduiven elders ondergebracht in kweekboxen.
Marco: ‘In 2020 zijn wij totaal samen gaan doen en toen zijn beide kolonies samengevoegd. De hoofdtoon bestaat uit deze duiven: De oude lijnen van ‘Miss Europe’ en ‘de Parel’, ‘De Pau 450’ (die Internationaal Asduif Pau werd over twee jaar, hiervan is de nakweek ook zeer goed) en duiven van wijlen Bennie de Vries (voornamelijk van ‘De Perigueux’, ‘De Dakhaas’ en ‘Geerdink’).
Sinds 2019 duiven gehaald bij Appie Pas en dat was gelijk raak. Het zijn de directe lijnen van ‘New Laureaat’ en de ‘New Witbuik’, beide lijnen ingeteeld. In 2020 zijn er een tiental bijgehaald en ook in 2024 zijn er weer wat die duiven bij Appie aangetrokken. Recent is o.a. nog gericht aangeschaft bij Verweij-de Haan en uit de 1e nationaal Agen van Winkens-Rothenburg. Verder zitten er een paar duifjes van Jellema en wat duiven van Corné van Oeveren. Op het hok zit ook de 1e Nationale Asduif van Agen over de jaren 2022-2024. Deze duif is gekweekt door Piet Westerlaken uit Veenendaal. Hopelijk kan deze goede vliegduif in de toekomst ook voor een goede nakweek zorgen.
De winnende duif
Internationaal Perpignan werd in 2025 gewonnen door een mooie kras duivin van het jaar 2022. Ze gaat sinds deze prachtige overwinning door het leven als ‘Miss Perpignan’. Ze won vorig jaar, als tweejarige, twee mooie prijzen op Pau en Narbonne. Dit jaar won ze ook al de 260e Nationaal Barcelona.
Haar vader komt van wijlen Bennie de Vries uit Bolsward. Deze doffer is een zoon van ‘De Perigueux’ van Bennie, die de 1e Nationaal Perigueux won. De doffer die toen op deze topduivin zat, komt uit een zoon met een kleindochter van zijn beroemde ‘Dakhaas’. Moeder van ‘Miss Perpignan’ komt van Appie Pas. Haar vader komt uit ‘Sumerian Fighter’, die bij Leon Roks de 1e Nationaal Barcelona won met ‘ ’t Kleintje’ van Leon. De moeder van de duivin van Appie Pas is ‘Halfzus Elena’ van Frans Bungeneers, gekweekt uit ‘Zoon Zwarte Cor’ (Cor de Heijde met Frans Bunggeneers) met de gekende kweekster ‘Laika Queen’. Deze duivin is een dochter van ‘Queen Tonny’, die de 1e Nationaal Barcelona 2005 won.
Het seizoen
Het vliegseizoen wordt gestart met 180 vliegduiven, waarvan ongeveer de helft jaarling is. Dit seizoen zijn deze vliegers de derde week april gekoppeld. Voor deze datum is gekozen zodat de standen goed uitkomen voor de eerste marathonvluchten. De koppels brengen één of twee jong groot en op hun tweede nestje gaan ze naar hun eerste grote opdracht. Als het seizoen begint gaan de vliegduiven gelijk mee. Het is belangrijk dat ze goed strak thuiskomen. Dat is een teken dat ze gezond zijn. Het aantal kilometers is niet zo belangrijk. Dit is afhankelijk van de zwaarte van de vluchten. De duiven krijgen ook maar maximaal één vlucht per week.
De hokken worden in het begin van het seizoen ‘verdonkert’. De hokken worden 24 uur per dag donkerder gemaakt. Hier wordt mee gestart van eind maart tot half mei.
De hokken worden een week voor Pau verlicht met daglichtlampen. In het begin wordt de langste dag aangehouden en stapsgewijs komt daar een kwartier bij totdat het licht in de hokken is tot 23 uur.
Voor wat betreft de neststanden voor de vluchten kijken de mannen niet zo strak. Als een bepaalde duif een favoriete stand blijkt te hebben, wordt hier rekening mee gehouden, maar bij de meeste duiven maakt de stand bij inkorving niet veel uit. ‘Een goede duif komt altijd’ is hun stelling. Marco vindt een stand van een jong van 3 dagen wel mooi, waarop Piet reageerde: ‘Een paar dagen ouder is ook prima.’
Op mijn vraag of de vorm op de verschillende hokken varieert, antwoorden de mannen: ‘De vorm op het benedenhok is het stabielst. Het bovenhok vangt meer wind en is dus meer ‘weergevoelig’. Op dit hok zit de winnares van Perpignan. Op dit hok speelde Piet ook al toen ik in 1993 voor het eerst bij hem was. Het hok van Marco is wat donkerder en komt later in het seizoen in vorm. Dit hok heeft eerst bij de ouders van Marco gestaan, toen hij nog zelfstandig vloog.
Recente reacties