Bennie Annink – Almelo – vanaf het eerste uur
We schrijven 1976. Op een eenvoudig hok in Almelo staat Bennie Annink met en duif in de hand. Geen franje, geen poespas – puur liefhebberij. De foto, afkomstig uit het eerste kampioenenboekje van de VNC, ademt de sfeer van die tijd. De duiven, strak in de hand, het oog helder… dit is waar het om draait. Want in datzelfde jaar werd Annink eerste kampioen van de VNC. De eerste naam op de erelijst. En dat kwam niet uit de lucht vallen.
Zo vloog de NL 72-1084215 een indrukwekkende serie met o.a.
- 1e VNC Dax
- 1e nationaal Noord
- 27e nationaal
En ook de NL 72-1084231 liet zich gelden op St. Vincent met:
- 1e VNC St. Vincent
- 25e nationaal
Prestaties die direct duidelijk maken dat hier geen toeval in het spel was, maar kwaliteit op het hok zat. Annink bevestigde zijn klasse in 1984, toen hij opnieuw kampioen werd. Daarmee behoort hij tot de echte mannen van het eerste uur.
De tand des tijds heeft inmiddels zijn werk gedaan. De sport veranderde, de middelen veranderden. Waar in die beginjaren nog een beker en zelfs een rookset als prijs werden gewonnen, ziet het er tegenwoordig heel anders uit. Maar de basis is nooit veranderd: de liefde voor de duif en het spel.
De duiven zijn altijd de rode draad gebleven. Geen grote verhalen, maar gewoon goede duiven op het hok en vertrouwen in eigen kunnen. Dat typeert Bennie Annink.
En het mooie is: het verhaal stopt niet bij vroeger.
In 2024 liet Annink nog altijd zien dat hij erbij hoort, met een knappe 23e plaats nationaal Marseille. Een uitslag die laat zien dat echte liefhebbers niet verdwijnen uit de uitslag.
In het jubileumjaar van de VNCC is hij daarmee een levende schakel tussen toen en nu. Samen met Theo Pots één van de enige twee leden van het eerste uur die nog altijd actief is.
Van 1976 tot 2026… dat is geen toeval meer… Bennie ademt VNCC.
Reportage: Edwin Wiersma
Foto’s (uit het originele kampioensboekje van 1976) gemaakt door dhr. Peters
Recente reacties