Internationaal Agen 2024 was in veel opzichten bijzonder. De lossing was later dan dat we de laatste jaren gewend waren. Ondanks de overwegend Westenwind haalden niet veel duiven de 1.100 mpm, terwijl je zou denken dat het 1.300 mpm zou zijn. Ondanks diezelde Westenwind zaten er veel vroege duiven in het Westen van het land. Verder kun je zeggen dat veel liefhebbers klaagden dat de duiven hongerig thuiskwamen dan dat ze gewend waren van de ZLU-vluchten. Iets was bij Pau ook werd gezegd, maar toen was de vlucht zwaarder… dus leek het misschien wat logischer, maar het lijkt dus een verkeerde trend te zijn.
Doet dit iets af van de liefhebbers die met hun duif aan de kop van de uitslag staan? Natuurlijk niet. De winnaars zijn ten alle tijden, in alle omstandigheden, de liefhebbers met de beste duiven op dat moment. Gezien de vele getekende duiven in de kop van de uitslag klopt het op Agen 2024 helemaal. Deze duiven worden niet zomaar als getekende gezet.
De snelste duif van Nederland is ook de snelste duif van het Internationale spel … van West Europa dus. Deze winnaar is Team van Ginkel uit Veenendaal. Zij klokten hun winnende duif om 22.03 uur op 964 km. Met 1.149 mpm was dit de snelste duif van West Europa. Een geweldige prestatie! Aan de snelheid die de ZLU uitslag heeft bepaald, maken we geen woorden vuil.

De winnende duif
De winnende duif is ‘de 205’. Het is een duivin van 2022. Ze won eerder een mooie prijs op Ruffec 2023. Haar vader is gekweekt uit twee duiven van Piet de Vogel en ook haar moeder komt bij deze liefhebber uit Oude Tonge vandaan. In de achtergrond zitten duiven van Frans van Peperstraten, Cas de Graaf, Mevlut Tekin en Frans Bungeneers. De oma van moederskant is een goede kweker bij Mees en Eline. Meerdere kinderen waren bij hen als eerste op verschillende vluchten, zoals de vader van de Internationale Winnares van Agen. De moeder van de winnares was zelf ook een keer de eerste op het hok Van Ginkel op Agen en ze werd op Perpignan om 0.36 uur geconstateerd en was toen ook de eerste op het hok. Ze won toen de 216e nationaal tegen 4.873 duiven.
‘De 205’ heet nu ‘Lady Agen’, toepasselijker kan niet. Ze werd ingemand op een stand van 5 dagen jong. Haar doffer was feller, dus die stond tweede op de lijst. Jammer genoeg is dat de enige duif die nog moet komen.

Het systeem
De duiven van Mees en Eline krijgen voer van Matador. In het begin van het seizoen Start, mengeling van Matador. In het marathonseizoen krijgen de duiven De Barcelona-mengeling van Matador en de laatste dagen HE van Matador. Naast het voer komt daar snoepzaad en pinda’s bij voor het opvoeren.
Medisch gezien gebeurt er alleen wat het team van vader en dochter noodzakelijk vindt om de duiven gezond te houden. In de winter wordt er gekuurd tegen paratyfus. Dit gebeurt met parastop en wel twee weken lang. De duiven krijgen een geelkuur als ze op eieren zitten. Tot slot krijgen ze begin mei een wormpil. Twee weken voor het marathonseizoen allemaal nog een keer een geelpil. De duiven worden driemaal per jaar gecontroleerd door de dierenarts in Rhenen. De duiven krijgen verder twee dagen in de week een zuur, genaamd Fior.

De Beleving
De duivensport wordt door Team van Ginkel ontspannen, maar wel intens beleeft. Ze hebben altijd weer zin in het nieuwe seizoen. De duivensport wordt ook nog een warm hart toegedragen door zoon Henriko. Hij is getrouwd en is een jonge vader. Hij verzorgt de duiven als Mees en Eline op vakantie zijn.
Er is een intense samenwerking met Piet de Vogel uit Oude Tonge. Ze hebben regelmatig contact en zoals gezegd komen er regelmatig duiven van Oude Tonge naar Veenendaal. Dit jaar testen Mees en Eline ook weer wat jonge duiven voor Piet uit.
Het mooiste van de duivensport vinden vader en dochter het thuiskomen van de duiven van de vluchten.
In de duivensport zijn er regelmatig punten van verbetering. Mees en eline: ‘We gaan nu afwachten hoe het met de nieuwe indelingen van de afdelingen verder gaat verlopen.’
Over de aankomst vertelt Eline: ‘De winnende duif kwam uit het Oosten. Ik riep pa: Daar heb je er weer één van Perigueux. Die vlucht viel al eerder die avond.’ Mees zag aan de rode ring dat ze van Agen was.  Gelukkig viel ze gelijk op de klep en werd ze geconstateerd. Vorig jaar op Bergerac schrok de eerste toen ze viel en verspeelde hierdoor drie kwartier. Dit keer was deze duif de volgende ochtend de 2e op Agen en ging het wel goed.

Tot Slot
Piet de Vogel die alle voorouders heeft gekweekt, was ook super blij met de overwinning van deze duivin. Moeder is als ei meegenomen bij Piet en de vader komt uit twee duiven van de man uit Oude Tonge.
Mees en Eline over de dagen na de thuiskomst van ‘Lady Agen’: ‘Het was een hele ervaring. Hokcontrole, Falco die komt filmen, veel mensen die komen feliciteren, belletjes en appjes. Het was een drukte van belang, wat ook weer heel leuk is natuurlijk. Het was gigantisch!
Vanaf mijn plek achter mijn beelscherm wil ik Mees en Eline bedanken voor de medewerking aan dit verslag en het gezellige praatje! Tot een volgende keer! In ieder geval bij het inkorven van de volgende vluchten!