Orange is sinds een jaar of 5 de enige vlucht van sector 3 en 4 (samen de Noordelijke Unie) met een ochtendlossing. Op deze vlucht kunnen bepaalde liefhebbers heel goed uit de voeten. Koos Steenbeek en zn uit De Bilt is daar een goed voorbeeld van. Op de eerste editie wonnen zij al de 4e nationaal en vele vroege duiven vielen van deze vlucht op het hok van deze kanjers van de marathonvluchten. In de afgelopen tien jaar wonnen de mannen onder meer ook al twee keer nationaal Cahors in sector 3 en dit keer waren zij de sterksten van Orange. ‘Het is wel even wennen om Orange te winnen,’ lachte Koos mij toe, ‘Een keer wat anders!’ Hij genoot weer zichtbaar van de prestaties van zijn duiven, die het weer eens zo goed doen de laatste weken. Ook op Orange kwamen ze goed, want de tweede duif won de 10e nationaal in sector 3 … kortom het is wederom geweldig !!!
De winnende
liefhebber
Koos Steenbeek (62 jaar) en zoon Boyd (24 jaar) vormen de Comb. Steenbeek en zn
uit De Bilt. Boyd is de laatste jaren wat minder fanatiek met de duiven. Jonge
vrouwen kunnen ook heel interessant zijn. Koos is loodgieter van beroep en dat
al ruim 40 jaar. In 1969 is hij door een buurman geïnteresseerd geraakt in
postduiven. Koos had de liefde voor duiven niet helemaal van een vreemde. Pa
Steenbeek had in zijn jonge jaren ook duiven gehad. Met zijn ouders woonde Koos
in een bovenhuis. Koos zat in het weekend altijd op het balkon als de duiven van
de buurman thuis moesten komen. Tevens zat hij te peinzen hoe hij het aan moest
pakken om met duiven te beginnen. Bij een vriend hadden ze een bloemenwinkel
met kwekerij. Daar heeft Koos samen met een paar vrienden een hondenhok gezet en
omgebouwd tot duivenhok.
We maken een sprongetje in de tijd. In 1985 is Koos op het huidige adres verder
gegaan met de duiven. Strak tegen de schuur aan staat 5 meter vlieghok. Hierin
zit een klein hokje van 80 cm en twee afdelingen voor de nestkoppels. Op en in
de schuur is een hokje gebouwd voor de 9 kweekkoppels en 50 jonge duiven. Tot
een paar jaar terug speelde Koos op dit hok alle vluchten. Van Duffel tot en
met Barcelona. Hij liet enkel een paar ZLU-vluchten schieten. Nu speelt hij met
twee afdelingen nestduiven spelen op alle marathonvluchten. Als het lukt … dit
jaar heeft hij een enkele ZLU-vlucht laten schieten, omdat hij de ploegjes
anders niet rond kon krijgen.
Al ruim 30 jaar speelt Koos goed op dit hok van 5 meter. Het hok moet heel goed
zijn, dat kan niet anders. Mijn vraag aan Koos is dan ook: Wat maakt het hok zo goed, Koos? Zijn antwoord is verrassend: ‘Durf
te veranderen. Nooit meer dan 1 ding tegelijk, want dan weet je niet wat goed
of fout was.’ Een voorbeeld: Koos was halverwege dit decennium Keizer Generaal
van de hele afdeling. In het begin ging het voor geen meter. Onze kampioen had
de kap geïsoleerd (vanwege de warmte). Toen het niet goed ging, heeft onze man
uit De Bilt wat roosters gemaakt aan de voorkant voor meer verluchting. Na het
maken van de roosters ging het weer goed. Deze roosters zijn zo aangebracht dat
de verse lucht niet rechtstreeks het hok in blaast, maar geleidelijk. De
dakisolatie is aangebracht nadat Koos in een jaar 5 maal teletekst had
gevlogen. Koos: ‘Ik heb toch een verandering gedaan aan het hok in de hoop dat
het nog beter zou gaan. Ik verander wel altijd zo … als het niet bevalt, ik het
zo weer terug kan brengen in oude staat.’
Het seizoen
Koos staat het seizoen met zo’n 60 vliegduiven. 40 tot 50% zijn jaarlingen. Begin
maart is er gekoppeld. Dit probeert Koos altijd met volle maan te doen. Koos:
‘Ik houd er rekening mee als de andere omstandigheden ook goed zijn, anders
niet. Ze zeggen dat je minder verliezen hebt met volle maan-kweek. Baat het
niet, schaadt het niet.’ Minder verliezen lijkt uit te komen. Terwijl bijna
iedereen 2/3e deel of meer kwijt is van de jongen, hebben Koos en
Boyd er nog 48 van de 56. De oude duiven brengen allemaal 2 jongen groot. De
reden hiervan is metname de bonnen. Heb voor mezelf 60 tot 65 jongen gekweekt
voor de jonge duiventour. Daarna van de beste koppels nog een stuk of 10 voor
de taartvluchten. Koos: ‘Het liefst zou ik alleen de jaarlingen jongen groot
laten brengen. De oude zouden dan op hun eerste nestje jongen op de eerste
marathonvlucht gespeeld kunnen worden.’ De oude duiven worden zoals u begrijpt
op nest gespeeld. Ze gaan mee met de afdeling op zaterdag of zondag. Ook wordt
er weleens in Hank ingemand. Deze diversiteit houdt verband met de neststanden.
Op welke standen worden de duiven
ingemand op een marathonvlucht? Koos: ‘Standen zijn niet zo belangrijk. Ik
heb voorkeur voor de periode van 10 dagen broeden tot 4-5 jongen.’
De duiven krijgen bij de familie Steenbeek Matador voer. In het voorseizoen is
dat de Start-mengeling. Als het seizoen begint komt daar Premium Fond voor in
de plaats. Met de marathonvlucht wordt deze mengeling aangevuld met de Energy-mengeling.
Naast het voer krijgen de duiven pinda’s, TOVO, snoepzaad, P40 en hennep. Koos
geeft natuurproducten van Bonypharma, zoals SGR en Bronchicorn. Drie weken voor
de eerste marathonvlucht worden de duiven gecontroleerd door een dierenarts en ook
nog als Koos het tussendoor niet vertrouwt. Anja Versluijs neemt ze dan mee
naar Peter Boskamp.
Dit seizoen hebben de duiven aan het begin van het seizoen een geelpil en 3
dagen kuur met rodinazol gehad. Begin juli hebben ze allemaal nog een keer een
geelpil gehad. Bij een tussentijdse controle bij Hans van der Sluis en Stefan Göbel
waren de duiven schoon. Met het warme weer hebben de duiven uit voorzorg een
orni-pil van Van der Sluijs gehad om te luchtwegen zo schoon mogelijk te
krijgen.
Koos is tot nu heel erg tevreden over het seizoen 2019. Koos: ‘Ik ben vooral tevreden
over de middaglossingen. Ik bleef deze vluchten spelen, omdat ik Miss Puck (De
Beste Middaglossingsduif van Nederland in de periode 2016-2018) heb. Als ik
haar speel, speel ik gelijk wat anderen natuurlijk. Miss Puck won in 2019 ook weer de 8e
nationaal St. Vincent en de 33e nationaal Dax. Op Cahors speelde ik
een duif die ik niet op Pau kon spelen vanwege een kleine blessure. Op Cahors
was hij hersteld en speelde hij de 14e nationaal in sector 3 (vorig
jaar won deze doffer o.a. de 28e nationaal Marseille). Op Dax pakten
wij naast de 33e nationaal (Miss Puck) de 25e nationaal. Op
Cahors hadden we er 3 van de 3 in de prijzen en werden we 6e
grootmeester bij het Spoor en Dax werden we 1e grootmeester met 4
van de 5 duiven in de prijzen.’
De Orange-toppers
De
winnende duif van Orange komt uit een doffer van de Comb. Vromans (zoon van
Vicky, 3e nationaal Asduif Marathon van Nederland). In deze duif zit
o.a. Zwart Goud van Jellema en Jander van First Price Pigeons. De moeder is een
volle zus van Miss Puck, deze duivin is de Beste Middaglossingsduif van
Nederland over de jaren 2016-2018. In 2019 won Miss Puck zoals gezegd al de 8e
nationaal St. Vincent en de 33e nationaal Dax. Deze duivin komt uit
een duivin uit Koos’ topkoppel. Ze won zelf de 3e en 4e
nationaal St. Vincent. Onder meer haar broer won de 1e nationaal
Cahors en de 2e NPO Brive, terwijl een andere zus de 4e
nationaal Orange won. De vader van Miss Puck komt van Gerrit en Jaco van
Nieuwamerongen. Hij is een volle broer van 3e nationaal Narbonne en
zoon van de inmiddels wereldberoemde Carteus Giant (ook vader van onder meer de
Zonsondergang, Vet Giant en Het Veens Blauwtje).
De winnende duivin van Orange won als jaarling de 35e nationaal
Agen. In 2019 won ze ook nog eens de 271e nationaal Agen.
De tweede duif staat 10e bij de meldingen van sector 3. Deze blauwe
doffer won in 2019 de 67e nationaal van Agen. In 2018 won hij de 186e
nationaal Agen. Deze doffer van 2016 vormt samen met de winnares van Orange een
koppel. Hij is een volle broer van Miss Puck.
Het koppel is ingemand op 14 dagen eitjes en stond beiden stonden nog op 6 oude
pennen.
Beleving
Koos ziet duivensport als ontspanning en hobby. Koos: ‘Er zijn ook mindere dingen. Randzaken vind ik bijvoorbeeld heel vervelend.
Ik ben fanatiek genoeg om bij de beste te horen. Ik geniet van elk onderdeel van de sport. Zo kan ik ook genieten van trainingsvluchten: hoe ze aankomen en hoe fit ze zijn. Ik wil elke duif thuis zien komen. Koos doet alles zelf. Koos: ‘Monique helpt als het nodig is.’ In de sport heeft hij met verschillende liefhebbers een goede band, zoals met de familie Vromans uit Udenhout. Je kan dat een goede vriendschap noemen. Ron van Miltenburg is een clubgenoot waar Koos goed mee door één deur kan. Koos: ‘Ik ga alle goede relaties maar niet noemen anders vergeet ik er misschien één.’ Als je bij de top wilt horen moet je er wel wat voor doen. Onze kampioen: ‘Als je wilt presteren … er komt niets vanzelf. Het allerbelangrijkste is goede duiven. En die zijn er niet veel.
De ene week kan het alles zijn en de volgende vlucht kun je ze kwijt zijn.
Het leuke is wel dat de marathonduivenliefhebbers elkaar sneller willen helpen met ruilen e.d.’ Wat kan er beter in de sport, Koos? De winnaar van Orange: ‘Beter? Om eerlijk te zeggen: Probeer het voor iedereen zo eerlijk mogelijk te maken. Én … het is niet erg dat de ene week de één wat gunstiger zit en de andere week de ander. Accepteer dat gewoon!’
De aankomst van de duif
Koos vertelt over de aankomst van de duif: ‘Anja Versluijs, een goede duivenvriendin, belde me op met de vraag: Hoe laat komen de duiven? Op Facebook hadden ze het over half 7 gehad. Ik zei haar: Vanaf 8 uur kan het volgens mij, maar het zal wel 9 uur zijn als de eersten vallen. Monique zat naast mij, ze was net terug van haar werk. De was hing aan de lijn en die was droog. Zal ik helpen met binnenhalen, vroeg ik, want het gaat zo misschien regenen. Dat red ik wel alleen, zei Monique. Let jij maar op de duiven. Ik zag een duif aankomen en zei tegen Monique: Daar heb je er al één. Voor het binnen halen van de was, was de winnares er binnen. In de ochtend zag ik de tweede ook mooi aankomen. Hij kwam uit dezelfde hoek als zijn duivin de avond ervoor.
Op Orange ga ik altijd op een andere stoel zitten, dan bij de andere vluchten. Orange is een vlucht pal uit het zuiden en de duiven hebben dan de neiging om uit het Zuid-Zuidoosten te komen. Bij de andere vluchten is het meestal Zuid-Zuidwest.’
Tot Slot
Op mijn vraag aan Koos of hij had verwacht dat het zo zou gaan op Orange, zoals het nu is gegaan, vertelde hij mij met een triomfantelijke grijns op zijn gezicht: ‘Nee! … Ik kreeg de 2e getekende voorop en toen de 1e getekende en daarna de 3e getekende … meestal krijg ik ze netjes op volgorde!’ Wat volgde was een gezamenlijke lach !!! Hoe mooi kun je de duivensport relativeren en hoe kun je genieten van succes !!!
Koos en Boyd nogmaals gefeliciteerd met jullie overwinning en succes op Narbonne en het laatste marathonduivenweekend!
Recente reacties