De afsluiting van het marathonseizoen bij de middaglossingen is sinds mensenheugenis de vlucht vanuit Bergerac. In 1991 gingen er op deze vlucht rond de 80.000 duiven mee. Nu moeten we blij zijn met 21.025 duiven, een getal wat ik me kan herinneren als het aantal duiven dat meeging, halverwege de jaren ’90, in sector 3 alleen.
Genoeg over het verleden. We leven inmiddels in 2025 en de concurrentie is heviger dan ooit. De winnaar van dit seizoen is één van de beste liefhebbers van deze eeuw. Hij won al Nationaal Pau en Nationaal Perpignan en won vreselijke veel vroege prijzen. We hebben het over Jurrian van Amerongen uit Bunnik. Een geweldige kerel, van wie de duiven ook zorgen, als hij een kopduif pakt op de marathonvluchten, ook mijn berichtenbox volloopt met felicitaties. Altijd leuk !!! Al komen ze Jurrian toe!
De liefhebber
Jurrian is de laatste tien jaar vaak de hoofdrolspeler geweest van mijn reportages. Hij won natuurlijk in 2018 Nationaal Pau en twee jaar later Nationaal Perpignan. Verder won hij enkele vluchten in de competities van De Fondunie 2000 en van de Marathon Noord. Dit allemaal maakt Jurrian van Amerongen uit Bunnik tot een geweldige duivenliefhebber. Hij heeft een sterke stam duiven opgebouwd uit de beste duiven die in Nederland te vinden zijn. In eerste instantie waren dit de Van Houten-duiven uit IJsselstein. Later kwamen daar vooral de duiven bij van Gerard van Tuyl uit Hellouw. Het laatste decennium kwamen er goede aanvullingen van Martin Vinkenborg en van zijn duivenmaten Jay Lissenberg en Richard Kuijer. Van zowel Richard als Jay heeft Jurrian goede duiven en zij van hem. Van Gerard Schalkwijk heeft Jurrian één goede duivin waar verschillende goede duiven uit komen.
Jurrian is slager van beroep. Hij werkt bij de Makro in Vianen. Daar mag hij ook regelmatig in het weekend werken, maar in het vliegseizoen denkt ‘de baas’ met hem mee, zodat hij niet vaak een belangrijke vlucht mist.
Stukje Historie over het hok
Jurrian heeft de duivenbacil overgenomen van zijn vader, waar deze topper tot aan vaders overlijden mee heeft samen gevlogen.
In 1982 is het gezin Van Amerongen in Bunnik gaan wonen. Het ene hok is nog van opa Van Amerongen, wat in Utrecht heeft gestaan. Dit was het eerste hok wat de firma Buitenhuis heeft gebouwd. Opa Van Amerongen kende hem goed en liet hem dit hok bouwen. In 1982 kwam daar in Bunnik een hok van deze hokkenbouwer (wel apart: Buitenhuis was eerst kapper) bij. In al die jaren is er niets aan deze hokken verbouwd of veranderd. Ze zijn altijd goed gebleven. Deze hokken staan in Bunnik op het zuiden. Jurrian: ‘Ze hebben heerlijk de ochtendzon en dat vind ik een groot voordeel. Ik denk dat het voor de duiven prettig is.’
Het seizoen
Jurrian heeft een jong gezin met twee jonge kinderen. De duiven zitten nog steeds bij zijn moeder. Hij heeft daarbij een Fulltime-baan met weekenddiensten. Het is dus passen en meten. Een reden dat hij de duivensport op een andere manier zal gaan inrichten, maar daarover later meer.
Hoe heeft Jurrian dit seizoen opgebouwd? Hij heeft de duiven in februari gekoppeld. De eieren van de beste vliegers en kwekers zijn overgelegd naar de jaarlingen en zij hebben ook een jong grootgebracht.
Het marathonduivenseizoen startte goed met op St. Vincent 4 van de 5 duiven in de prijzen. Agen was minder met een duif op tijd, maar met een laag prijspercentage. Barcelona was bedroevend: 5 mee en 4 achtergebleven. Toen hebben de duiven een paar weken rust gekregen. Daarna ging de hele ploeg naar Bergerac. Dat was een mooie vlucht. En het pakte goed uit met de 1e Nationaal. Als het seizoen soepel was gelopen was deze duif naar een andere vlucht gegaan en was de 1e Nationaal Bergerac niet gewonnen. We weten natuurlijk niet wat deze duif op een andere vlucht had gedaan!
… wordt vervolgd …
Recente reacties