Mijn duiven hebben pokken
en nu zit ik met de brokken
Dit is een puntdicht. Voor ingewijden heeft zo’n woordspelletje meer betekenis dan voor een buitenstaander. Een duivenliefhebber zit niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk met de brokken. Hij weet immers wat het ongeveer betekent als zijn vogels pokken hebben. Er verschijnen dan witte wratten op de oogleden en op de neusdoppen en de snavel.
Soms heeft de duif ook geelwitte verdikkingen in de bek ofwel mondholte. In dat geval spreken we van pokken- difterie. De duiven zijn eigenlijk niet ziek. Ze vliegen en dartelen gewoon naar hartenlust door het luchtruim en met hun eetlust is ook niks mis.
Maar soms is het verwerken van voedsel met een bek vol zwam- achtige aangroeisels nogal lastig. De pokkenziekte geneest vanzelf, maar is wel besmettelijk en het is vanzelfsprekend geen fraaie gezicht: al die bulten! Duiven die pokken gehad hebben, krijgen dat niet weer.
Er kan tegen ingeënt worden
De pokkenziekte wordt zegt men overgebracht door muggen/vliegen. Duiven die in de reismand vechten en stoeien, krijgen kleine verwondingen. De besmette vlieg heeft daar belangstelling voor en snuffelt dan wat aan zo’n kleine beschadiging!
Het zijn vooral duiven die ruzie zoeken en met elkaar bakkeleien en de macho uithangen die het eerst pokken krijgen; de mannetjesduiven. Vrouwtjes zijn over het algemeen rustig van aard en niet zo vechtlustig; ze krijgen dus minder snel een pok op hun neus. Al met al is die pokkenkwaal die soms wel weken duurt niet zo leuk……………..
Zeg dus tegen een duivenmelker nooit: ’Krijg de pokken’ of scheldt hem niet uit voor pokkenlijer want dat vindt hij niet grappig of leuk………
©c.u.
Recente reacties