In een weekend waar het tropisch warm was in West Europa was het tijd voor Nationaal Dax. Vanwege de warmte werd deze wedvlucht teruggebracht naar Bergerac, wat voor de eerste duiven een kleine drie uur korter vliegen is en voor de latere duiven ruim vier uur of zelfs nog meer. De duiven werden vrijdagochtend om 10 uur gelost en in de avond werden eigenlijk de eerste duiven, in metname Zeeland, verwacht. Dit kwam niet uit! Zaterdagochtend arriveerde de eerste duif om bijna kwart voor negen in het Zuid Hollandse Rijnburg. Deze duif bleek later de snelste duif van heel Nederland te zijn. Hij was 8.450 duiven te snel af. De eigenaar van deze topper is Wim Schaddé van Dooren. Een prachtig resultaat voor een puike duivenliefhebber!

De winnaar
De nationaal winnende liefhebber van eerste Bergerac (dit weekend volgt de tweede) is Wim Schaddé van Dooren (64 jaar) uit Rijnsburg, een dorp wat onder de gemeente Katwijk valt en die een prachtige voetbalclub herbergt, Rijnsburgse Boys. Een club waar clubs uit mijn eigen Veenendaal, GVVV en DOVO, menig strijd mee hebben gevoerd. Wim werkt zelf voor de Gemeente Leiden.
Als kleine jongen is hij in aanraking gekomen met duiven. Net zoals zijn vriendjes door wilde duiven te gaan vangen. Waar heb ik dat eerder opgeschreven? Juist … bij Koos Steenbeek. Zoals gezegd waren het opvangduiven vanaf de kerk en andere gebouwen, dus beroemde namen waren er in de jaren 60 nog niet. Na een periode van geen duiven is Wim weer gestart in 1990 op zijn huidig adres. Met duiven van oude sportvrienden is Wim weer gestart en dat waren Van Wanroy-duiven en iets later veel duiven van Hans Knetsch. De duiven hebben een leefruimte van ongeveer 12 meter hok, verdeeld in 7 afdelingen.
De huidige stam bestaat uit duiven van hoofdzakelijk Hans Knetsch, aangevuld met duiven van Willem van der Velden en Leo Pronk uit Breezand. De laatste jaren zijn daar duiven van John van der Steen, uit zijn Bordeaux-lijntje. Hier heeft Wim vertrouwen in voor de toekomst.

De winnende duif
De winnende duif is een duivin van 2018, ‘De 342’. Het was nog net geen kwart voor negen op zaterdagochtend toen Wim zijn winnares klokte. Hij had haar ingemand op 4 dagen jongen. Wim speelt het liefst op 10 dagen broeden. Dat had hij op Bordeaux ook gedaan. Toen ‘De 342’ met haar doffer hiervan thuiskwam (ze won toen de 198e nationaal in sector 2), gingen ze weer broeden. Een paar dagen voor inkorving van Dax heeft Wim er een jong ondergeschoven en daarop zijn ze weer ingemand op de vlucht, die uiteindelijk Bergerac werd. Naast de prijs op Bordeaux dit seizoen, won ze vorig jaar op Bergerac ook een mooie prijs (125e tegen 4.856 duiven).
De vader van ‘De342’ komt uit de 10e NPO Cahors van Wim met een duivin van Hans Knetsch. De moeder komt van de familie Eijerkamp en heeft 3 goede vliegers als grootouder. Dit zijn ‘Mister 017’, ‘Henry’ en ‘Mabel’.

Het seizoen
Het duivenseizoen is gestart met ongeveer 60 vliegduiven. Verder heeft de nationale winnaar van Bergerac de beschikking over 3 kweekkoppels. De duiven zijn eind april gekoppeld. Dit jaar zijn ze, na een jong te hebben groot gebracht, weer uit elkaar gehaald. Toen we mochten starten met de opbouw van het seizoen, zijn de duiven herkoppeld. De duiven werden eerst zelf weggebracht tot 80 km en als de tempratuur het toestaat gaan ze mee met de afdeling als invliegduif. De duiven hebben minimaal 1000 km als training gehad, maar ze zijn niet verder geweest dan midfondvluchten.
De duiven krijgen voer van het merk: Van Robaeys. De mengeling gaat met het seizoen mee. Bij de kweek kweekmengeling overgaand in vliegvoer later ruimengeling. In het marathonseizoen krijgen de vliegers een vette mengeling, pinda’s en veel hennep. Voor het seizoen krijgen de duiven een geelkuur van 7 dagen en daarna na alleen nog iets bij hoge uitzondering. Wim: ‘Wel gebruik ik het zuurproduct van Leo Pronk wat me uitstekend bevalt vooral bij de jonge duiven is het superspul. De duiven worden geënt tegen paramixo, wat verplicht is. De duiven laat ik geregeld controleren bij Van der Sluis. En dan ingrijpen indien nodig. Ik ben een fan van natuurproducten als ondersteuning. Van medicijnen blijf ik liever vanaf maar, als het nodig is, is het niet anders.’

De Beleving
Hoe beleef je onze hobby, Wim? Onze topper uit Rijnsburg: ‘Inmiddels ben ik niet meer zo fel als een aantal jaren terug en dat komt door het gezeur erom heen wat ik heb als secretaris van de vereniging. Ik kan slecht tegen onrecht en probeer de wens van de leden te verdedigen wat niet altijd wordt gewaardeerd.
Mijn gezin ziet er zo uit. Ik ben getrouwd met Els en hebben drie kids. Een dochter en twee zoons die inmiddels zijn uitgevlogen. Mijn vrouw geeft mij heeeeel veel ruimte voor mijn hobby. Een aantal jaar terug hielp zij me, omdat ik vroeg weg was en laat thuis kwam van mijn werk. Het ging alleen niet goed met haar gezondheid door de duivenstof dus. Dat doet zij dus niet veel meer. Maar de vrijheid die zij mij geeft, is meer dan helpen. Mijn dochter hielp wel mee met de duiven, maar toen de jongens in beeld kwamen was dit over, maar wel vraagt ze nu nog steeds hoe het ging. De zoons vonden het maar niets. De oudste ging liever naar strand om daar lekker met kitesurf bezig te zijn. De jongste is gek van voetbal en speelt vanaf zijn jeugd selectie op niveau en nog steeds. Ik ben fanatiek met duiven en hij heeft dat met voetbal! Om eerlijk te zijn is Els  feller met voetbal dan op de duiven. Wij slaan ook geen wedstrijd over en gaan altijd kijken.’
Heb je duivenliefhebbers waar je goed mee optrekt? Wim: ‘Ik kom al jaren over de vloer bij Hans Knetsch. Elke zondagochtend doen wij een bakkie koffie. Alleen door de het ouder worden zijn er helaas mensen ons ontvallen. Elke zondag zijn Wim van der Velden, Aad Kuijt, Jan Dirk van Egmond, Wim van der Plas van de partij en vaak kwam er andere liefhebbers wel eens langs om onze geheimen aan te horen, die we niet hebben. Helaas is Aad overleden en namen als Jomp Kleen, Dik van Beelen, Jan Barnhoorn, Jobs Roest waren ook hele goede maatjes van ons. Vooral wat wij samen doen is duiven over en weer geven en proberen zo wat nieuws te vinden. Nu valt het niet mee om de duiven van Hans nog beter te maken maar soms hebben we geluk. Ook doe ik nu wat samen met John van der Steen en proberen we wat uit.
Het mooie van de duivensport is wat ik met Bergerac heb meegemaakt: Wat een prestatie van het beestje maar ook de saamhorigheid onder elkaar. Zoals ik al aangaf gaan wij als fondspelers goed met elkaar om en proberen we elkaar op te peppen als het wat minder gaat. In 2005 had ik duiven mee op Bordeaux ZLU en ik belde Leo Pronk om te zeggen dat ik een duif had. Leo feliciteerde mij, was hier een vroege duif, en nog geen minuut later viel er een duif van Bordeaux bij hem zo was ik live aanwezig van de eerste duif Nationaal.
Zaterdag belde ik Leo wat hij ervan dacht, en we waren er wel over eens dat het een pittige vlucht zou worden. Onder het gesprek zie ik een duif recht uit de kust komen als een streep, en ik zeg, Leo ik heb een duif!!! Waarop hij brulde, dat is de eerste Nationaal Wim. Dit is toch wel heel toevallig dat we allebei een knal vroege duif pakken tijdens een telefoongesprek.’ Prachtig als je dat als duivenvrienden samen zo kunt beleven.’

Tot Slot
Wat zou er binnen onze sport verbeterd kunnen worden? Wim: ‘Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het NPO bestuur de belangen van de gewone duivenliefhebbers in beeld blijven houden. We zijn een uitstervend ras aan het worden wat heel jammer is. We moeten onze pijlen richten op mensen die duiven hebben gehad in het verleden en hen over zien te halen. Dit moeten we samen doen en niet de afdelingen of het NPO, maar samen.’
Wim, bedankt voor deze goede ideeën en je medewerking aan je verslag. Nog gefeliciteerd met je overwinning en succes op de laatste marathonvlucht!