Op 10 juni 2023 streek de 6-jarige nestduivin 17-1066689 neer in Wijchen op het hok van de 63-jarige Pieter Guelen en werd daarmee de winnaar van het concours van Stichting Marathon Noord. Diezelfde avond belde Mike Freriks me. Hij vroeg of ik als oud-voorzitter van SMN zin had om samen met hem mijn clubgenoot, waarmee ik al meer dan 50 jaar de liefde voor de duivensport deel, te bezoeken voor een reportage. Ik zei volmondig ja. Echter vertelde Mike ook dat een bezoek nu lastig was want de schoonvader van Pieter lag in het ziekenhuis en de vooruitzichten waren slecht. Enkele dagen na de overwinning is zijn schoonvader en klusmaatje waarmee hij heel veel duivenhokken, broedbakken, kweekboxen en zitschapjes heeft getimmerd overleden. Ter ere en nagedachtenis van zijn schoonvader heet de 17-1066689 nu Saint Jo.

Seizoen 2023
Pieter is een bezige bij en houdt niet van stilzitten. Nadat hij zijn bedrijf in 2022 heeft verkocht zou hij zoals hij zei nu écht tijd vrijmaken voor de duiven. Echter het eerste jaar ging wat de duiven betreft ‘verloren’ aan de verbouwing van het huis van zijn dochter. De duiven kregen niet de verzorging die ze verdienden en de prestaties waren aardig maar niet super. Gelukkig had hij hulp van clubgenoot Jos Janssen met het goed africhten van de jongen en van Marcel Diesvelt voor de kweek. Na het voor hem teleurstellende seizoen 2022 vertelde Pieter ons dat hij in 2023 écht zou gaan knallen. Toen hij na de eerste vlucht van het vliegseizoen nog in Spanje op het terras zat, dachten we dat zou nog wel eens mee kunnen vallen. Maar Jos Janssen heeft ze gedurende zijn vakantie waarschijnlijk heel goed verzorgd. Want de duiven zijn echt in puike conditie. Eind april pakte Pieter de draad zelf weer op. Hij heeft toen zijn duiven in een week 3 keer afgericht en 6 mei was zijn eerste vlucht van 218 km. Vanaf toen zijn de duiven, behoudens leggen, wekelijks mee geweest. De winnares van SMN is voor St Vincent 3 keer mee geweest. De vliegduiven zijn half maart gekoppeld om ze vervolgens op eitjes te laten dood broeden. De eerste vluchten zijn ze vervolgens op weduwschap mee geweest. Half mei werd er opnieuw gekoppeld en op een jong van een dag of 4-5 zijn ze ingekorfd op St. Vincent. De duiven zijn in uitstekende conditie blijkens het hoge prijspercentage en ook nog een tweede vroege duif op St Vincent. Ook op Ruffec ochtendlossing deden ze het fantastisch. Drie bij de eerste 100 van sector 3 en meer dan de helft in de prijzen. De verwachtingen zijn hoog voor de volgende vluchten.

Hokkenbouwer
In de loop van de jaren heeft Pieter meerdere hokken zelf gebouwd vaak samen met zijn schoonvader. Ook heeft hij al eens een hok van Buitenhuis laten plaatsen. De prestaties op dit hok waren vanaf het begin direct goed. Daar waar anderen dachten: het 1e jaar op een nieuw hok hebben we geen last van hem, ging het vanaf het begin crescendo. Op dit hok speelde hij o.a. een 1e-3e en 7e nat. Tot in het voorjaar van 2007 Pieter niet wetende wat het was Paratyfus onder zijn duiven kreeg. Niets hielp, voor Baytrill bleken zijn duiven immuun. Uiteindelijk heeft hij slechts 2 uitgeleende kweekduiven overgehouden. Het Buitenhuis hok heeft 3 maanden leeg gestaan alvorens hij met een 20-tal jonge duiven weer een herstart maakte. Toen vervolgens deze jongen duiven ook Paratyfus kregen heeft hij alle jonge duiven en het Buitenhuis hok weg gedaan. Er werd vervolgens bij de gemeente een vergunning aangevraagd voor uitbreiding van zijn schildersbedrijf. En kwam er een etage boven op zijn zaak. Zo ontstond hok 4 een prachtig zolderhok met alles erop en eraan. Wellicht voor iedere liefhebber een droom om dergelijke hokken te hebben. Iedereen was er ook jaloers op maar Pieter kon er geen fatsoenlijke prijs op vliegen. Specialisten erbij gehaald om te beoordelen waar het aan lag maar de prestaties kwamen niet. Hij heeft het, heel knap, 5 jaar lang volgehouden tot Jan Ernest op bezoek kwam en zei: Ik heb niet veel haar maar ze gaan allemaal overeind staan. Dit is niet goed. De duiven vinden het niet gezellig, ze zitten teveel op de grond. In 2013 heeft Pieter contact opgenomen met Martin van Zon met de vraag of hij mocht komen kijken na diens hok. Er werd een exacte kopie nagemaakt en zo ontstond zijn huidige accommodatie. In 2014 met de jaarlingen werd er vanaf het nieuwe hok gestart en vloog hij in dat jaar al meerdere vroege prijzen, waaronder een 1e in de NU. 

Bijna geen winnaar
De start van het seizoen is dus prima voor Pieter. Of het komt doordat hij nu meer tijd heeft voor zijn duiven zeg het maar. ‘s-Morgens om 06.30 uur staat hij weliswaar op maar verzorgt rustig zijn duiven om tegen 08.00 uur samen met zijn vrouw te ontbijten. Gedurende de dag is hij nu vaker bij zijn duiven. Hij gaat er niet speciaal voor zitten kijken maar nu ziet en valt hem veel meer op aan zijn duiven. Daar waar hij eerder nooit zijn getekende kon draaien lukt hem dat nu wel met als resultaat de overwinning bij SMN. Toch was dit bijna aan hem voorbij gegaan want enkele dagen voor het sluiten van de inschrijftermijn belde Patrick Sticker van SMN met Ad om het telefoonnummer van Pieter te vragen. Pieter doet al jaren mee met SMN maar had zich nog niet aangemeld. Doordat hij het bedrijf verkocht had, had hij een ander telefoonnummer en ook zijn mailadres klopte niet meer. Hierdoor kreeg hij geen mailtjes meer en was hij vergeten zich in te schrijven. Gelukkig is het nog net gelukt en is de overwinning op St. Vincent een feit en gaan we zien wat het seizoen nog meer brengt.  Pieter nogmaals proficiat en bedankt voor de gezellige uurtjes.

Auteurs: Ad van Heijst/Mike Freriks