In de Noordelijke helft van Nederland organiseert de Stichting Marathon Noord twee mooie kampioenschappen (Kampioen Middaglossing en Kampioen Ochtendlossing). Deze kampioenschappen hebben onder de marathonduivenliefhebbers in dit gebied veel aanzien. Als er twee van de drie vluchten gespeeld zijn, dan gaat het kriebelen bij de deelnemers die er goed voor staan … Het zal toch niet! Bij de competities gaat het, zoals bij de meesten al bekend is, om de bovenste twee duiven van de inkorfstaat. De omstandigheden zijn niet altijd zo, dat het makkelijk is om één van je bovenste twee op iedere vlucht te pakken. Niet iedere topduif doet het goed onder alle omstandigheden. Al met al zijn de liefhebbers die op het podium staan, en in het bijzonder de winnaars, altijd hele goede liefhebbers. Op zowel de middaglossing als de ochtendlossing is de winnaar in 2025 Jay Lissenberg uit Utrecht. Een unieke prestatie die in de geschiedenis van de Stichting Marathon Noord nog nooit is voorgekomen. Jay speelt en verzorgt de duiven samen met zijn vriendin Kitty Stevens. De rol van Jays vriendin en steun en toeverlaat Kitty is het onderwerp van dit deel van de reportage …
De Rol van Kitty
Jay en Kitty zijn een mooi duivenliefhebbers koppel. Ze hebben ruim 6 jaar een relatie en Kitty ging Jay al heel snel helpen bij zijn hobby, de duivensport. Vrouwelijke duivenliefhebbers hebben vaak een andere band met de duiven, dan mannelijke duivenliefhebbers. Dat vult elkaar heel goed aan. De prestaties van de duiven komt dit vaak ten goede. Nu speelt Jay al vanaf het begin dat hij duiven heeft heel sterk. Qua prestaties hoefden dat dus niet beter te worden. Misschien is het allemaal wat stabieler geworden. Vier handen kunnen nu eenmaal meer werk verrichten dan twee.
Hoe kijkt Kitty tegen de duivensport aan, wat vindt ze leuk aan het verzorgen van de duiven en hoe ziet ze het samenspel tussen haar vriend en haarzelf? Kitty vertelt: ‘Toen ik Jay leerde kennen wist ik niet veel van de duivensport af. Zelf woonde ik in ‘t begin van onze relatie in Den Haag. Na drie maanden logeerde ik bij mijn schoonvader en zat ik de hele dag bij de duiven. Dit was in de Coronatijd. Jay moest gewoon werken en ik zat thuis. Dagelijks gingen we samen door de hokken lopen en zo leerde hij mij zoveel mogelijk. Ik vond de duivensport eigenlijk gelijk heel positief en leuk en ben direct volle bak gaan helpen met alles. Het meeste plezier met de duiven heb ik als ze lekker buiten aan het rommelen zijn en ik de hokken weer lekker schoon kan maken. Ik geniet ervan als ze lekker in ‘t gras pikken en in een badje gaan.
Als ik voor mezelf duiven zou hebben zou ik er een stuk minder nemen, zodat het allemaal wat makkelijker wordt. Verder heb ik niet echt dingen die ik anders zou doen. Ik denk ook door de prestaties door de jaren heen, dat je het ook niet zou willen aanpassen.
Het verschil van de duivenverzorgen tussen Jay en mij is er eigenlijk niet. Ja, ik vind het fijn als de hokken dagelijks schoon gemaakt worden en Jay vindt dat niet het belangrijkste … alleen in ‘t seizoen. Ik ben daar wat kritischer over. Onze meningsverschillen gaan vooral over dat ik soms niet alles even goed doe of eigenlijk niet goed nadenk met bepaalde dingen die ik doe. Wij versterken elkaar door elkaar ons eigen ding te laten doen. Ik vind het schoonmaken en extra dingen doen leuk. Als voorbeeld: wanneer Jay gaat inkorven. Dan dweil ik het hok uit of als Jay weg moet, dan geef ik de overige duiven nog even open hok. Dit is, als je het alleen doet, een stuk lastiger natuurlijk en ik denk dat we daardoor een goed team zijn. Jay heb veel meer kijk op de gezondheid van de duiven en verstand van medicijnen en hoeveel je de duiven moet voeren.
Wie er fanatieker is van ons weet ik niet. Ik denk dat we wel op één lijn liggen. Alleen ik ben meer een ochtendmens en Jay precies andersom. Misschien ben ik wel lastiger tegen Jay met bepaalde dingen qua schoonmaken van het hok. Ik ben op dat gebied wel fanatieker. Naast de dagelijkse verzorging van de duiven ga ik de duiven ook weleens lappen en de duiven laten controleren bij Stephan Göbel.
De Ladies League vind ik eigenlijk onzin, als ik het zo mag zeggen, omdat het niet alleen vrouwen zijn die er aan mee doen. Je hoort soms dat de vrouw er niet veel aan doet, maar wel met de Ladies League meedoen. Zelf heb ik geen contact met andere vrouwen die de duivensport beoefenen. Wel met de vrouwen van de duivenvrienden van Jay. Wij praten ook dan af en toe even over de duiven maar vooral weer anderen dingen.
Als ik naar de huldigingen kijk die ik heb meegemaakt, dan vind ik die goed geregeld en gezellig.
Als ik terugkijk naar dit seizoen dan ben ik blij met alle prestaties in dit seizoen. Ik kan er niet iets specifieks uithalen als mooiste of beste, dan zal ik de andere mooie prestaties te kort doen. Jay en ik zijn supertrots op de prestaties van onze duiven. Andere jaren ook al, maar in 2025 is het heel bijzonder.
Volgend jaar gaan we proberen niet veel anders te doen. Hopelijk draaien we met de duifjes weer een goed seizoen. Dit is allemaal leuk, maar de duifjes moeten het grotendeels doen!’
…wordt vervolgd …
Recente reacties