Het Marathonduivenjournaal is niet alleen voor grote kampioenen en vluchtwinnaars in groot verband. Op Het Marathonduivenjournaal mag iedereen zichzelf laten zien. Daarom is de Rubriek ‘De Topper 2026 …’ in het leven geroepen. We hebben ook ‘Het Seizoen 2026 van …’ waar iedere liefhebber zijn successen in de etalage mag zetten. In deze editie kreeg ik een leuk verhaal toegestuurd van Wim Diender uit Grafhorst, nabij Kampen en IJsselmuiden. Hij haalde enkele goede vliegers naar de kweek en hij bewijst dat hij een sterke stam duiven heeft, want in 2026 had hij wederom een prima seizoen. We lezen het hieronder.
Een mooi seizoen met een nieuwe lichting
Wim vertelt: Inmiddels is het seizoen achter de rug en kan ik terugkijken op een mooi en vooral verrassend seizoen. Omdat ik dit jaar Femke en Jop voor de kweek had gehouden, waren de verwachtingen vooraf niet al te hoog. Toch dienden zich opnieuw een aantal nieuwe duiven aan die zich goed hebben laten zien en waar ik de komende jaren zeker mee verder kan.
De start was meteen veelbelovend. Op Ruffec werd met Marije, een jaarling, 1e NPO Oost, vlieggebied West. Een geweldige start voor een jaarling duif die zich daarmee direct liet zien.
Het was mijn bedoeling om de jaarlingen dit seizoen wat te verdelen over een aantal middaglossingen, vooral om de risico’s wat te spreiden. Ik ben zelf niet zo’n liefhebber van de middaglossingen, maar na de goede start besloot ik toch ook mee te doen aan St. Vincent. Een week later was het opnieuw raak: een 4e NPO Oost, vlieggebied West, ditmaal met een tweejarige duivin.
Toch ligt mijn hart vooral bij de ochtendlossingen. Daarom had ik dan ook hoge verwachtingen van Suus, die ik op de planning had staan voor Pau en Perpignan. Voor Pau heb ik nog even getwijfeld vanwege de weersverwachtingen. Achteraf moet ik eerlijk zeggen dat ik daar toch wel even spijt van had, zeker toen de duiven de avond voordat ze thuis moesten komen met hevig noodweer te maken kregen. Des te groter was de opluchting toen Suus als mijn tweede duif weer thuis kwam.
Suus maakte haar verwachtingen uiteindelijk meer dan waar. Op een zware Pau won ze een 33e NPO, vlieggebied West en op Perpignan volgde een prachtige 8e NPO.
Het seizoen verliep daarmee bijzonder voorspoedig. In de nieuwe Afdeling Oost, in het sterke vlieggebied West, werden maar liefst de volgende vroege prijzen behaald: 1e – 4e – 6e – 6e – 7e – 8e – 12e – 13e – 18e – 30e – 34e.
Daarbij was er op alle 11 vluchten een mooie prijs met de eerste duif. Van de 11 vluchten eindig ik maar liefst 6 keer bij de eerste 10 en 3 keer bij de eerste 20. Dat zijn cijfers waar ik natuurlijk erg tevreden mee ben.
Ik speel vooral voor een vroege duif en niet zozeer voor een kampioenschap. Maar als je op de overnachtvluchten 11 keer een mooie prijs weet te pakken, volgen daar natuurlijk vanzelf ook kampioenschappen uit. Dat leverde onder andere de volgende resultaten op:
Afdeling Oost:
● 5e onaangewezen ochtendlossing
● 8e aangewezen ochtendlossing
Afdeling Oost – vlieggebied West:
● 3e onaangewezen ochtendlossing
● 3e aangewezen ochtendlossing
● 5e onaangewezen middaglossing
VNCC
● 9e onaangewezen ochtendlossing
Al met al kijk ik met veel plezier terug op dit seizoen. Zeker omdat een aantal nieuwe duiven zich zo nadrukkelijk hebben laten zien. Marije en Suus zijn daar mooie voorbeelden van.
Onder de nieuwe lichting was ook al een dochter van Jop op zware Dax met een 6e in vlieggebied west. Een goede keus dus om hem voor de kweek te houden.
En misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste van de duivensport: naast de prestaties van vandaag vooral kijken naar de duiven waarmee je morgen verder kunt.
Dank je wel, Wim, voor je leuke, informatieve en positieve verhaal. Hopelijk kun je volgend jaar weer zo’n stukje schrijven of nog beter.
Recente reacties