Het marathonduivenseizoen ligt al weer een dikke maand achter ons. De vliegduiven ruien lekker door, afhankelijk of er nog een jong in het nest ligt. Het seizoen op het hok van mijn vader en mij was een stabiel seizoen. Een seizoen zonder hoogtepunten en dieptepunten. Dat laatste is altijd mooi, maar het eerste ben je naar op zoek. Nederland is sinds dit seizoen verdeeld in 5 afdelingen. Wat mij opvalt, is dat onze Afdeling Oost, met uitzondering van enkele uitschieters, zoals Raymond en Germa op Agen en Jelle Jellema en Jan Doppenberg op Barcelona, weinig kopduiven heeft opgeleverd. Vooral de twee westelijke afdelingen hebben veel vroege duiven gedraaid. De trek en het warme weer in het seizoen heeft daar vooral voor gezorgd, denk ik. Een motivatie om het komende seizoen in onze regio nog meer ons best te gaan doen om het tij meer onze kant op te gaan krijgen.
De blikvangers van 2026
Als we de betere liefhebbers van 2026 op de marathonvluchten gaan noemen, dan is het altijd lastig. We vergeten er heel makkelijk één … waarschijnlijk meer. Ik ga hier dan ook heel voorzichtig mee om. Er zijn altijd liefhebbers die geweldig in het oog springen. Ze spelen met grote aantallen en komen hierdoor sneller ‘in the picture’.
De naam Leonie van Bergenhenegouwen uit Monster was voor mij nieuw. Haar duiven lieten zich ook goed zien in 2026.
Ook dit jaar waren er weer een aantal ‘oude bekenden’ die zich regelmatig lieten zien met een mooie uitslag, zonder dat ze heel veel duiven in de manden hadden gedaan. Ik denk hierbij aan André Driessen en zn uit Wijchen, Ah van Lumich en Wiel Dircks uit Maria Hoop, Comb. Verwaaijen uit Deest, A. van den Hout en Jan van Gijzel uit Made, Martha van Geel uit Oud Vossemeer, Willemse en Dudok uit Wagenberg, Mariska van de Made en de familie Nobels uit Achthuizen, A.C. van de Linde uit Rilland en van de grote inkorvers Jan Hommes en zonen uit Akersloot. Natuurlijk zijn er nog meer, maar zie dit als een soort van bloemlezing. Wil je alles weten over de uitslagen? Lees dan mijn columns op Het Marathonduivenjournaal over de uitslagen nog maar eens door, dan krijg je wel een beeld bij de uitblinkers
Op het eigen hok
Wijzelf (mijn vader en ik) hadden dit jaar een bijzonder jaar. Bijzonder zal u denken … in welk opzicht dan wel? Dat liet zich in meerdere aspecten zien. Ik bespreek er maar één. We hadden een seizoen zonder echte hoogtepunten, maar ook zonder dieptepunten op de vluchten. We deden 5 vluchten mee. Barcelona sloegen we over, omdat het kwartet wat mee moest, werd gereduceerd tot 1, door het achterblijven van een drietal op één enkele inspeelvlucht. Deze eenling ging met een andere eenling mee naar Pau. Onze ‘Barcelona-duif’ redde onze eer. Ze won de 39e prijs in Afdeling Oost. Zo stond ze nog net in het eerste kwart van de uitslag. De favoriet voor deze vlucht miste, maar kwam gelukkig aan het begin van de avond terug. Omdat hij vorig jaar ook een keer miste en daarvoor 4 mooie prijzen won, is hij daarna met pensioen gegaan. Zo’n kopvlieger wil je niet verspelen.
De tweede vlucht die we meededen was Agen. Deze vlucht bleef in de warmte een paar dagen overstaan en ook de dag op van lossing was het nog best warm. Dit kwam de snelheid niet ten goede. Op de dag van lossing kwamen er daarom ook geen duiven door. Wij hadden 8 duiven mee en we wonnen 3 prijzen. De eerste duif won de 9e prijs in Afdeling Oost tegen 747 duiven. Een prima prijs, maar geen prijs 1:100 en dat laatste is de grens om voor ons tevreden te zijn over de prestatie van onze eerste duif. De blauwe doffer die deze prijs won, was ook onze tweede duif op Narbonne. Hij heeft in het verleden meerdere mooie prijzen gewonnen. Hij hoort bij onze stabiele duiven … net als de eerste duif van de volgende wedvlucht.
Dax was onze derde vlucht. Deze werd loodzwaar door de warmte, de tegenwind, maar zeker ook door de bosbrand ten zuiden van Parijs. Op deze vlucht hadden we 6 duiven mee en wonnen we wederom 3 prijzen. Onze eerste duif (zie hoofdfoto), een kras doffer, won de 4e prijs tegen 202 duiven in Afdeling Noord. Weer een prima prijs, maar geen 1:100 prijs. Deze doffer won in 2025 in zijn debuutjaar twee prijzen, dus hij loopt nu 3 op 3. Een doffer waar je op kan voortborduren.
Nadat we Marseille over hadden geslagen, wat we vooraf ook zo hadden gepland, volgden nog twee vluchten die niet bijzonder waren, maar ook niet slecht: Narbonne (33e tegen 573 duiven en 5 van de 8 in de prijzen) en Perpignan (74e tegen 524 duiven en 3 van de 5 in de prijzen). Beide vluchten werden op dezelfde andere losplaats gelost: Castres Payrin Augmo. Dat was ons jaar …soms moet je je tevreden stellen met een seizoen zonder dieptepunten.
Recente reacties