Van oudsher vierden de Germanen in deze tijd van het jaar dat de dagen langer werden en noemden het toen het Lichtfeest. Na het ontstaan van de Christelijke kerk gooide de toenmalige kerk een christelijk sausje over het Germaanse Lichtfeest en zo ontstond het huidige Kerstfeest. Het gedenkfeest van de geboorte van De Verlosser, de Zoon van God. Het Licht van de Almachtige. Of je het nu gelooft of niet. We vieren dit feest massaal.

 

De tijd rond Kerst wordt op tv vaak gebruikt om terug te blikken. Voor mensen, maar ook bedrijven, is het een tijd van bezinning. Maar de Kerst is vooral een feest van gezelligheid. Vrienden en/of familie zoeken elkaar op en maken er samen leuke dagen van. Als ik met mijn duivenpet op terugblik naar het afgelopen jaar, krijg ik gemengde gevoelens. Na een succesvol 2015 was 2016 niet geweldig voor ons en onze duiven. Pau was een redelijke vlucht voor de ploeg de we mee hadden. Barcelona was zelfs goed te noemen. Verder was het niet om naar huis te schrijven. Als je een goede vliegploeg tot je beschikking hebt, moet je kritisch durven zijn en mag je ook zeggen als het niet goed was. We hopen de oorzaak te hebben gevonden (voeren van oud voer) en hopen dat we volgend jaar revanche op onszelf kunnen nemen. De duiven hadden echter in het najaar een fikse dip qua vitaliteit na het mindere seizoen. Dus of die revanche echt gaat lukken is maar de vraag, want een goed winterseizoen is een belangrijke start voor het seizoen dat volgt. We wachten af …

 

Waar ik me persoonlijk meer zorgen over maak is de houding van veel liefhebbers. Zoals Obelix, uit de strip, in een kuip met een drankje is gevallen waarvan je tijdelijke kracht ontvangt, zijn veel duivenliefhebbers in een vat azijn gevallen. Wat wordt er geklaagd en gespuugd op alles waar men het niet mee eens is. Het is een beeld wat ik ook zie in ‘de normale’ maatschappij. Daar wordt ook over van alles en nog wat geschreeuwd en zelden hoor je oplossingen. En als je al een ‘oplossing’ hoort, is het juridisch onzin of gaat het ten koste van groepen mensen. In de duivensport vind ik het nog erger. Er worden zaken besloten (waar ik soms absoluut niet mee eens ben), maar als je leest dat mensen daar niet mee eens zijn, lees je vaak in  hun geschreeuw dat ze zelfs de inhoud niet goed kennen van wat er besloten is. Bijvoorbeeld … de invliegduiven! Laat ik vooraf stellen dat ik liever wel invliegduiven heb, maar ik word er niet ziek van als het wordt afgeschaft. Waar ik me echter zelf aan stoor, is dat het afschaffen van de invliegduiven wordt gebracht als de redding van de duivensport, want er zou meer saamhorigheid worden gekweekt. Daar kan ik tal van argumenten voor aandragen dat dit niet zo hoeft te zijn. Maar goed … ik wil het best proberen om te kijken of het werkt en er meer saamhorigheid komt. Verder hoop ik dat voor de marathonduivenliefhebbers een vorm wordt gevonden dat ze ‘makkelijk’ duiven in kunnen korven … zonder al te veel extra werk. Anders zie ik het uitlopen op een fiasco. … Genoeg over dit specifieke onderwerp … voor dit moment.

Kerstgroet

Een volgend punt wat ons marathonduivenliefhebbers raakt, is het aanpassen van de neutralisatietijd. Ik vind dit een droevige zaak. Ik bekijk het door een bril van een ochtendlossingsspeler. Middaglossingsvluchten zijn prachtig, maar als je massale nachtelijke aankomsten hebt, dan is de rangschikking een lachtertje. Daarom vind ik persoonlijk dat je als lossingscommissie zou moeten zorgen dat er niet te veel duiven in de nacht thuis kunnen komen. Uitsluiten is onzin, dat laat de duivensport de laatste 10 jaar wel zien. Terug naar de ochtendlossingen … Als je alle vluchten op een rijtje zet, dan zijn er een paar keer per jaar een paar duiven die de nacht gebruiken om extra kilometers te maken. Duiven met een enorm doorzettingsvermogen en voldoende kracht om dit te doen en zodoende thuiskomen. Als er op de ZLU-vluchten per jaar 30.000 duiven worden ingemand. Zijn er misschien 20 duiven (ik denk minder) die in de nacht ‘tijd smokkelen’.  Dat is nog geen tiende procent. En voor die enkele duiven moeten we het bestaande systeem omgooien? Welke liefhebbers hebben voordeel van dit systeem? De liefhebbers boven de lijn Haarlem-Zutphen. Ik denk dat ik daar redelijk goed mee zit. Deze liefhebbers hebben op een redelijk makkelijke vlucht een voordeel als zij een duif hebben die het vermogen heeft om in de nacht door te vliegen. Dezelfde liefhebbers hebben wel een nadeel als het een zware vlucht is. Zij spelen 150 tot 300 km verder dan Zuid Limburg en Zeeuws Vlaanderen en dat telt. Ieder mens die gesport heeft, weet dat de laatste loodjes het zwaarst wegen. Dus 5 van de 7 vluchten per jaar hebben deze mensen een groot nadeel en op 2 van de 7 vluchten van het jaar hebben deze liefhebbers een héle kleine kans (20 duiven op de 30.000 duiven … weet u nog) op het voordeel van een nachtduif. Moeten we daar zo moeilijk over doen? Of hebben we liever dat deze mensen boven de genoemde lijn niet meer mee gaan doen op deze vluchten? En gaat het nationale karakter van deze vluchten zodoende weer verdwijnen? Daar komt bij dat het voorstel van de nieuwe berekening niet eens is onderbouwd met goede voorbeelden vanuit praktische vluchten als Pau en Perpignan 2016. Wat zou de uitslag zijn geweest met de nieuwe berekening en is er een groot verschil. En krijgen we bij de Middaglossingsvluchten weer snelheden van meer dan 4.000 mpm … van de zotten !!! Mijn idee … laat het bij het oude !!!

 

Nog een keer terug naar de buitensporige reacties van een groot aantal mede-duivenliefhebbers. Je hoeft niet alles de slikken wat wordt beslist door kiesmannen, die vaak zelf geen duiven hebben. Maar probeer in gesprek te raken met de organisaties en probeer op een opbouwende manier de zaak te veranderen en ga niet lopen schreeuwen en roepen in het luchtledige. Houd het positief met elkaar. Negativisme lost niets op. Zorg dat je op een positieve manier de beleidsmakers beïnvloed. Daarnaast hoop ik dat de beleidsmakers open staan voor kritiek en aanpassingen. We moeten het samen doen. We vormen samen de duivensport. Er is een hoop werk te doen in de duivensport om er weer een positieve uitstraling te krijgen.

 

Hiermee komt een eind aan mijn terugblik. Ik wens alle lezers Gezellige Kerstdagen toe en veel wijsheid voor het komende jaar en een positieve houding met een kritische opbouwende kijk op onze hobby.

 

jaco-handtekening