Duivensport is een leuke hobby, maar heeft ook minder leuke kanten. Nu ga ik het niet over slecht beleid of andere narigheid hebben. Dat probeer ik zoveel mogelijk te vermijden. Soms kan het niet, maar vandaag gaat het daar in ieder geval niet over. Eén van mijn vaste kreten is: Als duivenmelker verlies je meer dan je wint. Dan kan ook niet anders, want al kijk je alleen naar je verenigingsspel. Er zijn altijd meer tegenstanders dan dat je zelf duiven mee doet. In het begin van het seizoen krijg je als duivenliefhebber ook te maken met onverwachte verliezen. Duiven die het jaren goed doen op je hok, blijven op een prutsvluchtje ineens weg …

 Na een lapvluchtje van 75 km, gingen onze vliegduiven op 7 mei voor het eerst mee naar Quievrain (220 km). Op deze vlucht bleven twee onervaren duiven weg en een doffer van 2011. Deze doffer vloog 9 prijzen op de ochtendlossingsvluchten waarvan een paar hele mooie op Bergerac en St. Vincent ZLU. Dit is altijd een gemis en zeker onverwacht. Op de trainingsvluchten in de afgelopen jaren was hij weleens vaker laat, omdat hij niet van korte afstanden leek te houden, maar dit keer bleef hij echt weg. Balen … !!!!

Een week later speelden we Roye. De duiven kwamen vanaf iets over 11 uur tot diep in de avond en de volgende ochtend allemaal naar huis. De eerste duif was onze 700 van Harry Brundel uit Mariënvelde. Je ziet wel … we vinden grote namen niet het belangrijkste om duiven bij te halen, als het maar ‘goeie’ zijn. De 700 van Harry won vorig jaar de 61e nationaal Barcelona. Ze liet op Roye zien scherp te zijn.

In het weekend van 21 mei hebben we onze vliegploeg in twee ploegen gespeeld. De meeste ervaren duiven werden ingemand in Hank voor Chevrainvilliers en een dag later gingen de andere duiven naar Chimay (met Brabant 2000). Op vrijdagmiddag gingen er 25 naar Hank voor Chevrainvilliers. De 700 zat daar ook bij. Ik zei tegen mijn vader, toen ik haar aangaf: ‘Ze voelt goed aan, ze is al vroeg in vorm aan het raken.’ Pa knikte instemmend en ik pakte de volgende. De duiven werden naar Hank gebracht. Daar sprak af met Louis van de Kieboom, dat ik de lossing op Het Marathonduivenjournaal zou zetten. Daar alle commotie in Huize Van Nieuwamerongen is dat erbij ingeschoten … Sorry daarvoor, Louis !!! Chevrainvilliers werd vanwege nevel zaterdagochtend pas om 10.15 uur gelost. De eerste duif bij ons viel even na half vier. In de avond miste we nog 2 duiven. Een relatief onervaren late doffer van 2015 en … De 700. Het zat me niet lekker toen ik ging slapen … met andere woorden ik was aan het ‘Billenknijpen’. Na een ietwat onrustige nacht, stapte ik om 7 uur uit bed. Na een traditionele ochtendplas deed ik de deuren open en daar zat de 700. Ik ben dan altijd zeker zo blij als bij het vallen van een duif, waarvan je weet dat het een ‘vroege’ is. Een duif als de 700 wil je niet missen. De late doffer van 2015 kwam een halfuurtje later. Dus alles was thuis. Later bleek de 700 gewond te zijn onder de vleugel. Ze liet haar vleugel hangen en na inspectie van mijn vader bleek ze een wond te hebben onder de vleugel en een fikse blauwe plek. Gelukkig heeft ze het overleefd. Barcelona 2017 zal aan haar voorbij gaan en de kans is groot dat ze de reismand niet meer van binnen ziet.

In de ochtend dat de 700 gewond thuis kwam, werden de duiven van Chimay op tijd gelost. De snelheid viel tegen en ze kwamen ook niet supervlot naar huis. Een uur na de eerste duif moesten er nog 8 van de 31 komen. Een late duivin van 2015 bleef uiteindelijk achter.

Normaal gesproken leest u van mij een terugblik op het weekend ervoor. Dit keer ben ik daar niet aan toe gekomen. Thea, mijn vrouw, werd maandag geopereerd. Deze operatie was gepland en normaal gesproken zou ze dinsdag weer thuis gekomen zijn. Ze kon de eerste dagen slecht drinken, dus mocht ze niet naar huis. Donderdag knapte ze wel snel op, ging het drinken beter en inmiddels is ze thuis aan het opknappen. U snapt dat mijn gedachte de eerste dagen van de week bij mijn betere helft waren en dat ik geen concentratie en moed had een stukje te schrijven over het weekend, inclusief alle voorbereidingen die daar bij horen. Komende week moet het zonder tegenslag weer lukken. Hier gaan morgen alle duiven naar Roye (328 km). De St. Vincent-ploeg zit op één duif na op eieren. Zij gaan op jongen van 6-7 dagen mee en de duivin die op 12 dagen broeden mee gaat, heeft op dit moment niets. De Pau-ploeg gaat in zijn geheel op jongen van 6-8 dagen jongen mee. De laatste duivin van de 4 Pau-gangers heeft vanavond het eerste ei gelegd. Na het weekend wordt de Agen-ploeg samengesteld. Hier zullen rond de 15 duiven meegaan op 12 dagen eieren of 6-7 dagen jongen. We hopen dat de duiven komend weekend vlotter komen dan de twee weken ervoor. Het is tijd dat er wat meer scherpte op komt. Ik wens u als lezer een goed weekend en mooie vluchten toe, dan hebben wij die waarschijnlijk ook.