Na de mooie serie op Limoges gaan Johan en Fabian Wendel uit Assen lekker door op Perigueux met de eerste in afdeling 10 NO Nederland en 80% prijs (4 van de 5). Omdat Fabian zijn belevingen goed kan verwoorden, heb ik hem gevraagd, zijn verhaal wederom op te schrijven voor de lezers van Het Marathonduivenjournaal. Zijn verhaal:

 

Al meer dan 14 jaar zit ik in de duivensport en ga ik vol overgave met de duiven voor de overnachting. Samen met mijn vader en oom verzorgde ik de duiven en naarmate de jaren verstreken verschoof de verzorging als maar meer op mij. Ik ben nog nooit zo op prestaties gebrand als dit seizoen en tijdens de verzorging in de vroege uurtjes als de wekker ging en de verdere dagelijkse verzorging waren er twee uitspraken die ik vaak deed;

– Alles voor een eerste!

– 1 keer een top 10 notering in de sector.

 

En nu is het gebeurd, na zeer goede prestaties in het verleden is een kopprijs altijd uitgebleven, vaak genoeg er tegenaan gehikt, maar dat telt dan toch niet.

 

Welke 5 doffers zijn meegegaan naar Perigueux?

De eerst getekende; Het Slagschip, pakt als jaarling 2x top 100 tegen meer dan 1000 duiven op de overnacht. In mijn Limoges verhaal schreef ik nog dat hij mee zou gaan op Albi, maar na verscheidene keren eerste op het hok van de trainingsvluchten schreeuwde hij om ingekorfd te worden.

 

De tweede getekende was de 14-696, mijn eerste van Limoges.

 

De derde getekende was de zwarte doffer van 2013, vloog afgelopen jaar 2x mis, en werd niet uit geselecteerd omdat hij op de laatste Cahors een leuke prijs behaalde, geen topper, maar bakken met ervaring.

 

Mijn vierde duif was mijn derde getekende van Limoges en kwam toen op de doorklok dag in de ochtend; ‘Mohammed Ali’ waar ik over gedroomd had.

 

Mijn vijfde duif is een jaarling doffer die enorme vorm vertoonde rondom het hok en aardig weer kwam van de eerste dagfond vlucht. Het is een halfbroer van mijn eerst getekende en hij heeft als vader de kilometervreter, dat was mijn 2e duif van Limoges en een stokpaardje van hok Wendel.

 

Die ochtend

De duiven gingen los om 15:00 op vrijdag, na verschillende berichten te hebben gelezen hoorde ik dat er wel eens zeer vroeg duiven konden vallen door de heldere nacht en de variabele wind. Wekkertje om 05:00 gezet, werd wakker om 00:30, 02:30 en om 04:45, altijd onrustig die nachten. Voor de wekker uit bed, kop koffie erbij, hok schoon maken. Ik had een zeer goed gevoel over vandaag. De duiven waren in zeer goede conditie ingekorfd. Maar na de teleurstelling van St. Vincent durfde ik niet te veel te hopen, in principe ging daar mijn A. ploeg op mee en na de veel belovende Limoges, had ik veel verwachtingen. Uiteindelijk behaalde ik daar een middenmoot prijs met mijn derde getekende, mijn tweede getekende kwam later die avond en mijn eerste getekende heb ik tot op de dag van vandaag helaas niet weer gezien.

 

Maar! Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Het Slagschip had zich als jaarling al 2x getoond en liet door de trainingsvluchten zien dat hij in goede doen was. Om 09:21 viel de eerste duif in Urk en begon het wachten op ons plateautje. Samen met een duivenvriend, mijn vader en oom was het gezellig vertoeven, maar er hing ook zeker spanning. Ik had 1 trainingsduif mee op Quiverain en die moest op den duur vallen en dat bleef maar uit, het was een gek vluchtje. Ineens kwam een klein koppeltje duiven over en daar viel een duif uit, hij trok een rondje om 13:28… Aan zijn vleugels en kleur zag ik dat het niet de trainingsduif was, het was het Slagschip! Zijn naam heeft hij te danken aan zijn grootte. Kippenvel en de hart in de keel, amper duiven in de sector en nog niks in de afdeling. Piep deed het klokje om 13:29. Na al het harde werken en vele jaren wachten een kopprijs, een traan bleef bij mij en pap niet uit. Toen kwam het wachten of hij nog in gehaald zou worden in de afdeling. Dit vond ik eerlijk gezegd niet spannend, ik was als een kind zo blij dat ik in ieder geval een duif had.

 

Het vervolg

De rest van de dag werd ook een feest op Hok Wendel. Mijn vierde getekende, nu toch maar omgedoopt als Mohammed Ali pakte een 8e NPO Perigueux afdeling 10. Limoges een dag later, nu in de kop om 15:32. Mijn jaarling doffer viel al gauw daarachter om 16:03, de 14e NPO. Zeer knap van een jaarling en een belofte voor de toekomst. Tot slot viel om 19:14 in de stromende regen mijn 696, ik was aan het wachten op mijn jaarlingen van de dagfond toen dit duifje viel en de 33e NPO vliegt. Mijn jaarling doffers kwamen op deze gekke dagfond vlucht overigens ook goed af, alle 6 kwamen ze in de avond gelukkig nog thuis. Mijn zwarte doffer heb ik niet weer gezien, maar dat mag de pret niet drukken!

 

Even de feiten op een rij met maar 5 duifjes mee:

In het NIC Assen vliegen we tegen 181 duiven de;

1e, 6e, 7e en 10e prijs.

 

In de afdeling vliegen we tegen 1052 duiven de;

1e, 8e, 14e en 33e prijs.

 

En in sector 4 vliegen we tegen 2510 duiven de;

6e, 46e, 66e en 142e prijs.

 

Onze beste uitslag ooit, de eerste NPO Perigueux is behaald en de top 10 in de sector is ook behaald. Sinds zondag heb ik een nieuwe uitspraak tijdens de drukke verzorging; Alles voor een tweede keer!

 

Voor de stamboom fanatiekelingen mijn eerste duif is een 50% Jellema, 25% Gebr. Limburg en 25% Keun uit Donderen. Zoals het nu lijkt gaat het Slagschip nog 1x voorbereid worden op Cahors, maar elke training dat hij nu meegaat zal toch een stuk spannender worden, zo’n duif wil je natuurlijk niet verliezen.

 

Ik hoop dat mijn uitslag de kleine liefhebbers motiveert, met een gering aantal valt goed te vliegen!

 

Op naar Albi!

 

 

Fabian Wendel