Ze bestaan nog; mensen die onwillig zijn een opgevangen duif terug te geven. We noemen  ze  gemakshalve duivenmeppers. En een mepper is dan  een gevangen duif.

 

Een paar maanden geleden raakte net voor het weekend  met de stormwind een late Belgische duivin van het hok  Ze zat op tien dagen broeden. Ik had haar met drie andere duiven aangeschaft in de provincie Antwerpen. Haar afwezigheid merkte ik pas, toen ik zag, dat de ‘Moor’, haar  zwarte doffer,  op zondagmorgen nog op het nest zat. De dinsdag daarna kreeg ik ’s avonds telefoon uit de Achterhoek. Een vrouwenstem vertelde dat ze de 37 had. Het was een Belgische duif en ze was een beetje mager. ’Die kom ik wel halen’, riep ik blij, ’Ik ben nu ziek, maar over een paar dagen als ik beter ben….’ ‘Dat hoeft niet,’viel de belster me in de rede. We verzorgen hem een paar dagen en als ze opgeknapt is laten we haar wel los.’

 

Ik vroeg haar of ze postduiven had. Haar man kwam aan de telefoon. Die informeerde of ik zelf goed vloog. Het lag me op de lippen te zeggen dat ik  eigenlijk vliegangst had. Maar ik zei aarzelend dat ik soms wel eens in de  prijzen viel. Weer gaf ik aan dat ik de duivin op zou halen. De man wilde daarvan evenwel niks weten. Hij zou bellen als de duif losging. Toen ik vroeg naar zijn telefoonnummer kreeg ik te horen dat hij geen telefoon had en dat het gesprek via het mobieltje van een kennis gevoerd werd. Mijn herhaalde verzoek de duif op te halen, kreeg  geen instemming.

 

’Het is een late duif en niet afgericht. Die vindt de weg nooit,’ protesteerde ik nog, maar ‘t contact werd verbroken. Tot op heden heb ik geen lossingbericht van het bellende echtpaar gehad. En ‘de Moor’ zit nog steeds zonder z’n vrouwtje. Wellicht hebben ze mijn telefoonstripje niet meer. Mogelijk  hebben ze gedacht; die duif is helemaal niet van die man, heeft hem zelf  ook  opgevangen.

 

Ik vertelde Mario en Roberto, clubgenoten die op de koffie kwamen, van het curieuze telefoontje. ‘Die zie je nooit meer terug’, bromde Roberto en Mario bood aan om hoogst persoonlijk de verloren dochter op te halen. Maar ja, ik had immers geen adres.

 

Wie in het woordenboek naar duivenmepper zoekt zal dat woord niet vinden. Wel vind je er drie betekenissen van duivenmelker. Te weten: 1. amateur houder van postduiven; 2. handelaar in duiven en 3 iemand die andermans duiven vangt en verkoopt. De laatste betekenis is ongunstig, staat er bij.

 

C.U.