Cor en ik vormen samen een team: Cor verzorgd de duiven, hij koppelt ze en heeft het meeste verstand van hoe de wind staat en of het wel of niet verstandig is om te spelen. Maar hij overlegt alles met mij, legt het uit waarom we beter dit of dat kunnen doen. Op deze manier is het voor mij zeer leerzaam, want ik moet nog zo veel leren. Als je met de duiven opgegroeid bent, is het toch heel anders dan dat je op latere leeftijd alles nog moet leren. 

Zo weet ik tot kleine ergernis van Cor nog steeds de kleuren niet uit elkaar te houden. Rood is voor mij rood, maar je hebt choco kleur, roodkras, vaal. Misschien moet ik me er toch eens iets meer in verdiepen. Het staat zo raar wanneer we een duif hebben opgevangen en ze vragen naar de kleur dat ik het niet eens precies durf te zeggen.

Het was prachtig weer. Cor ging africhten. Eén van de eerste africhtingen in het nieuwe seizoen … toch altijd weer spannend! We gaan nooit te ver. Dit keer ging Cor naar de Blauwe Kamer net achter Rhenen. Dat is echt een fantastische plek om af te richten en niet te ver van huis. Ik was net thuis toen hij me een appje stuurde dat ze los waren. Ik vind het super om de duiven thuis te zien komen en ben lekker in de tuin gaan zitten om de duiven op te vangen.
Wat een prachtig gezicht is dat, ze komen met een noodgang aan en remmen in de lucht, vraag me niet hoe … maar ze doen het. Je ziet gewoon dat ze blij zijn dat ze thuis zijn, of ze nu ver weg geweest zijn of zoals nu maar 10 km. Zodra de eerste thuis komen laat ik bij Cor even zijn mobile overgaan, zodat hij de tijd een beetje weet hoe lang ze onderweg geweest zijn. Volgens mij was alles zo’n beetje in een keer thuis, maar dat is voor 10 kilometer ook niet zo vreemd.

Cor kwam thuis en vertelde mij dat toen hij de duiven gelost had er ineens een roofvogel uit het niets tussen de duiven zat. Volgens hem had hij er eentje te pakken. Hij is nog naar de plek toegelopen om te kijken of hij ergens op de grond z`n prooi zat op te eten, maar hij kon niets vinden. De volgende dag werd ik gebeld: ‘We hebben bij de duiven mijn 06 nr om de pootjes zitten, omdat ik het fijn vind om dat te regelen wanneer er een duif opgehaald moet worden. Het was een duivenmelker uit Ochten.  Daar lag hij half opgevreten door een roofvogel. Een familielid van die duivenmelker had hem gevonden en de ringen er af gehaald. De duivenmelker heeft mij gebeld om het slechte nieuws te vertellen.

Tussen alle duiven die we die dag ervoor hebben afgericht pakt hij precies degene eruit waar we hele hoge verwachtingen van hadden. Het was één van de duiven die we van Jaco hadden gekregen. Ik was echt met stomheid geslagen en heel verdrietig. Ik had er erg hoge verwachtingen van en nu was hij dood.
Dit zijn wel de dingen waarvan je achteraf denkt had ik nu maar…… Het is weer een leerproces en dat is dat je het eigenlijk nooit goed doet. Je kan wel, zoals ik het liefst zou doen, alle duiven van goede komaf vasthouden en er mee fokken en zeker niet mee vliegen. Maar als je geen hele goede duiven mee geeft met de vluchten zal je ook geen prijzen winnen.

Nu is voor mij de sport begonnen met het gevoel van: Oh, ik ben allang blij als ze thuis komen. Ze hoeven van mij niet de eerste te zijn. Het is al een enorme kick dat ze thuis komen! Ik merk dat in de twee seizoenen die we nu vanuit Ede hebben gevlogen, ik daar toch steeds fanatieker in word. Ik houd de andere duivenmelkers uit de vereniging in de gaten, en reken voor mezelf al uit of diegene verder of dichter bij zit. Het kan nog … we kunnen nog bij de eerste vijf komen. Op zulke momenten krijg ik de zenuwen en ga ik poetsen. Jullie moesten eens weten hoe schoon mijn huis is tijdens de vluchten. Zodra de klok afgeslagen moet worden in de vereniging ga ik met de klok naar de vereniging, beregezellig altijd. Cor vangt thuis de laatkomers op. Of we nu goed gevlogen hebben of zoals met de kortere vluchten, voor ons training vluchten, en we er wel eens naast zitten. Op de club is het gezellig. Vaak zit ik samen met nog een vrouw en met de rest alleen maar mannen maar ik vind het fantastisch. Ik gun het iedereen, maar o wat is het leuk als we bij de eerste zitten.

Waarschijnlijk gaan ze vrijdag weer in de mand en gaat het allemaal weer beginnen … op naar het derde vliegseizoen in Ede. Super … ik ben helemaal blij.

Liefs, Ineke