Vorige week heeft u al kunnen lezen over de overwinning van Sven van Houten in de Fondunie 2000, de familie-geschiedenis, de winnende duif en de stamopbouw. Dit keer leest u over de verzorging en hoe de sport wordt ingevuld bij Sven en zijn vader Wim. Bij de Marathon Noord zie je dat de top van de uitslag liefhebbers zijn, die een vaasje in Kerkrade op mogen halen. Ondanks het feit dat alleen de twee bovenste duiven van de lijst tellen. Sven van Houten verslaat in deze competitie Kees Droog uit Andijk en Bennie de Vries uit Bolsward. Je ziet zo eveneens een prachtige spreiding van de eerste duiven over het werkgebied van Marathon Noord. Wat een prachtige competitie!!!!

 

De eerste tien van Marathon Noord

In de Marathon Noord tellen alleen de eerste twee van de lijst bij drie vluchten op de ochtendlossing en bij de middaglossing in aparte competities. Op Marseille zijn dit de eerste 10:

  1. Sven van Houten, IJsselstein
  2. Kees Droog, Andijk
  3. Bennie de Vries, Bolsward
  4. A.A. Jansen, ’s-Heerenberg
  5. Harry Hendriks, Vinkeveen
  6. Jan Grootoonk, Bant
  7. Jelle Jellema, Nijverdal
  8. Harry Hendriks, Vinkeveen
  9. Hans Hanssen, Erlecom
  10. Jan Willems, Nijverdal

 

De taakverdeling

Op het hok aan de Nova Zemblastraat vliegen Wim en zijn zoon Sven onder de naam Sven van Houten. Deze keuze is gemaakt, omdat Wim altijd nog in zijn hoofd heeft om op het landje, waar Barcelona gewonnen is, te gaan vliegen onder zijn naam. Op dit landje staat het beste duivenhok volgens de mannen van Van Houten. Samen maken Wim en Sven de planning voor de vluchten en korven ze in. De verzorging doet vader Wim voor het grootste gedeelte, omdat Sven als bijbaantje de hokken van Gerard Schalkwijk schoon houdt. Wim heeft een paar jaar terug een herseninfarct gehad en hij heeft een eigen schildersbedrijf. Als Wim dan druk is, heeft hij last van zijn hoofd en dan doet Sven iets meer aan de duiven om zijn vader te ontlasten. Kortom het is een mooi samenspel tussen vader en zoon. Op het hok van Wim en Sven zitten de kwekers van de hele familie van Houten. Uit deze kwekers putten niet alleen Wim en Sven, maar ook de broers Gert Jan en Coos. En liefhebbers die er wat jongen worden gegund, zodat de duiven uit verschillende koppels volop getest worden.

 

De opbouw in het seizoen

Eind april worden de duiven gekoppeld. Ze hebben allemaal een jong grootgebracht. Vanaf dit jaar worden de duiven alleen maar op eieren gespeeld. Geen jonkies meer. Twee keer per jaar worden de oude duiven op de ZLU gespeeld. De jaarlingen krijgen twee middaglossingen. Alle vliegduiven worden ingespeeld vanaf mei en gaan dan wekelijks mee. Er wordt wel naar het weer gekeken. Als er zaterdag slecht weer wordt voorspeld, wordt er voor zondagsvlucht ingemand in een andere afdeling of zelfs doordeweeks. Op deze manier hadden de duiven 2.000 inspeelkilometers. Dit hebben de duiven nodig om in conditie en om in het ritme te komen, vinden de mannen van Van Houten. Voor het seizoen wordt een Barcelona-ploeg uitgeselecteerd. Dit zijn duiven met genoeg ervaring en doorzettingsvermogen. De andere vluchten wordt per vlucht bekeken, welke duif er goed is en goed zit. Zodoende wordt er ook weleens een vlucht overgeslagen, zoals dit jaar het weekend van St. Vincent ZLU. Dit komt ook, omdat er op dit moment nog te weinig oude duiven in dit hok zitten. De duiven krijgen Mariman-voer (Super M en vlieg) aangevuld met snoepzaad, grit en vitamineral. Geen medicijnen en geen natuurlijkproducten. Wel een regelmatige controle bij Van der Sluis. Wim: ‘Ik geloof alleen in goede duiven. Ons soort doet het met zware omstandigheden en dat kun je alleen bereiken met goede duiven en niet met middeltjes.’

Het Hok

Beleving

Duivensport is ook gezelligheid … andere mensen ‘op het paard’ helpen en samenwerken met andere goede Barcelona-vliegers als Frans Bungeneers en Willem van der Velde (Barcelona-winnaars). Wim: ‘Het is een mooie hobby … Het is belangrijk om duivensport te zien als ontspanning en je moet er van kunnen genieten. Ik geniet ook als een ander met een Van Houten-duif vroeg vliegt. Ik geniet ook intens met invliegvluchten … het thuiskomen van de duiven blijft mooi. Het is een geweldige ontspanning naar mij herseninfarct. Toch wil ik ook graag winnen en leg de lat hoog. Dit om me te motiveren allert te blijven en niet te verslappen, maar dit mag de ontspanning niet in de weg zitten.

 

Tot Slot

Wim: ‘Ik zou het jonge duivenspel anders willen zien. Dit voor de hobby. Van een jonge duif wordt teveel verlangt. Verduisteren, trainen, kuren om van alles en nog wat tegen te gaan. Dit geeft de duiven zoveel stress, dat het te veel verliezen oplevert. Ik weet niet hoe je dit collectief oplost, maar goed is het niet. Misschien dat later beginnen een optie is en minder vluchten. Het is gewoon jammer van alle verliezen en dit geeft veel frustratie bij de liefhebbers. Wijzelf spelen de jongen nooit. Duiven groeien uit en kunnen daardoor veel meer aan en de verliezen zijn dan relatief veel minder.’ Vanaf deze plek wil ik Wim en Sven nogmaals feliciteren met hun mooie overwinning en veel succes wensen voor de laatste vluchten van het seizoen.

jaco-handtekening