Afgelopen weekend was het echte slot van het marathonduivenseizoen. Traditioneel is dat Limoges. Een vlucht die door velen wordt verafschuwd, omdat het moeilijk is om nog duiven ‘in de veren’ te houden. Anderen zien het als een vlucht, waarbij onervaren duiven hun debuut kunnen maken of waar duiven zich nog moeten bewijzen. Evert en zijn zonen Jos en Erik gebruikte deze vlucht om duiven die zijn opgelapt nog wat ervaring te laten op doen. De laatst genoemde redenen vind ik genoeg reden om deze vlucht op het programma te laten staan. Dat sommige fondclubs deze vlucht voor het kampioen Middaglossing laten tellen … daar zet ik mijn vraagtekens bij. Dat doet niets af van de prestaties die sommige duiven en hun liefhebbers op deze vlucht neerzetten. Dat is gewoon knap … zoals de duif van de eerder genoemde combinatie uit Soest. Hij was de snelste van Afdeling 7 Midden Nederland en de tweede van alle Limoges-gangers van heel Nederland. Om 8:24 uur werd de snelste duif van Midden en Oost Nederland geklokt om een afstand van 758 km. Dit leverde een snelheid op van 1.425 mpm.

 

De winnende combinatie

Deze combinatie bestaat uit vader Evert (woensdag 7 september wordt hij 65 jaar), Erik (35) en Jos (31) van den Brakel. Duivensport is in deze familie een echte familiesport. Ze zijn bij wijze van spreken nog net niet in het hok gemaakt. Evert heeft van kleins af aan zijn vader Joop bijgestaan met de duiven. Eind jaren 70 is hij op het huidige adres voor zichzelf gaan vliegen. Eind jaren 80 ging Erik steeds meer helpen en enkele jaren later deed Jos dat ook.
Vanaf het begin lag de focus vooral op de programmavluchten. Overnacht werd sporadisch gespeeld, met wisselend succes. Vanaf halverwege de jaren 90 zijn er duiven aangeschaft voor de overnacht. Het hoogtepunt in die jaren was het 3e Aangewezen Generaalkampioenschap in de afdeling in 1998. In augustus 2006 kreeg Evert een herseninfarct waarbij in eerste instantie zijn hele rechterkant verlamd was en ook zijn spraak was hij grotendeels kwijt. Evert begon toen een lang revalidatietraject. Jos en Erik speelden gewoon verder met de duiven, maar deze kregen niet de aandacht en tijd die ze voorheen kregen, waardoor de prestaties wat terug liepen. Wel werd in 2011 nog het keizergeneraal kampioenschap in Fondclub Gooi en Eemland gewonnen. De laatste 3 à 4 jaar begint Evert weer het gevoel voor de duiven terug te krijgen. Hij is weer in staat om ze vast te houden, een hok te krabben en ook voor het voeren begint het gevoel weer terug te komen.

 

De laatste marathonvlucht van het seizoen

Limoges stond voorafgaand aan dit seizoen niet op de planning om mee te doen voor de combinatie. Het plan was om dit jaar de jaarling overnachters op 3 dagfondvluchten in te spelen en de oude duiven op een tweetal overnacht of ZLU vluchten te spelen. Echter hadden ze een vijftal overnacht jaarlingen die door verschillende omstandigheden niet het oude duiven programma af konden werken. Deze duiven zijn op de eerste jonge duivenvluchten ingevlogen en vervolgens op de natour gespeeld. Het idee was om ze de hele natour af te laten werken tot de laatste Morlincourt en zo klaar te maken voor volgend jaar. Ze kwamen op de eerstgenoemde vluchten zo goed af en verder bleek ook de neststand op 1 na perfect uit te komen dat 4 duiven op Limoges gespeeld zijn. Tot anderhalve week voor Limoges zijn deze duiven hetzelfde verzorgd als de overige duiven voor de natour. Dat wil zeggen: 3 à 4 keer per week africhten naar Meerkerk en bijlichten tot 23 uur ’s avonds. ’s Ochtends wordt er niet bijgelicht. De laatste anderhalve week kregen de duiven voor Limoges een potje voer in de bak. Waardoor ze konden eten wat ze wilden. Het voer is van de firma Matador.

De Limoges-winnaar

De winnende duif, ‘de 866’
‘De 866’ is een vrij grote blauwband doffer. Zijn vader is gekweekt uit een doffer van Koos Steenbeek en zoon uit De Bilt wiens moeder een absolute klasbak is met een 4e nationaal St. Vincent 2012 en een 3e nationaal St. Vincent 2014. De grootmoeder van vaders kant is gekocht op de totale verkoping van Wiel Cramers en komt uit zijn 3e nationaal Tarbes ZLU 2008. De moeder van ‘de 866’ komt van Bertie Boekhout uit Utrecht. Dit was een prachtige blauwband duivin, waarvan de afstamming niet bekend is. Wel weten de heren nog dat ze deze van Bertie op nadrukkelijk verzoek mee moesten nemen. Deze winnende jaarling doffer moest dit jaar het gewone programma afwerken. Maar van de vitesse vlucht van 1 mei uit Niergnies kwam hij de dag erop met een gebroken poot en gebroken borstbeen terug.
Omdat het al een dag later was werd besloten om hem niet te spalken en alleen op een dikke laag stro te leggen. De breuk herstelde goed, maar het vliegprogramma bood niet echt gelegenheid om hem weer in te spelen op de oude duiven vluchten. Gelijk op 373 km spelen was toch te gortig. De eerste jonge duivenvluchten werden gebruikt als africhting en vervolgens wist hij op alle 3 de natour vluchten prijs te winnen. Op een jong van een dag of 10 ging hij de mand in als 1e getekende. Bij het inkorven stond hij nog op 6 oude pennen. Bij thuiskomst bleek dat hij tijdens zijn reis 1 pen gegooid heeft.

 

De vlucht zelf

De avond voor Limoges was er op de club nogal wat discussie of de duiven wat van de nacht zouden smokkelen of niet. De vroegste duiven werden rond 9 uur verwacht, maar het weer zat ook niet mee. Miezerregen werd afgewisseld met slagregens, dus dat zou vroege duiven wel belemmeren. Voor de zekerheid werd het systeem toch maar ’s nachts aangesloten. Jos en Evert waren rond half 7 paraat, maar er stonden nog geen meldingen op internet dus het zou inderdaad eerder richting 9 uur gaan. De verrassing was dan ook groot toen rond 8.17 uur ‘de 866’ op de schoorsteen van de buren viel. Evert kwam net naar buiten lopen na een toiletbezoek … Jos zat de krant te lezen en Erik was nog onderweg naar het hok vanaf zijn eigen huis. Door de hoge luchtvochtigheid besloot ‘de 866’ eerst maar eens uitgebreid zijn verenkleed te gaan verzorgen na de reis van 758 kilometer uit Limoges. Dit deed hij zo zorgvuldig dat Erik ondertussen ook gearriveerd was en besloten werd om een duivin van het nest af te halen om hem daarmee te lokken. De lokduivin deed met wat moeite haar werk en om 08.24.10 uur liep de 866 over de sensor. Het gevoel dat dit een keivroege was, werd al snel bevestigd door de meldpost. Uiteindelijk bleek alleen een duif in Rotterdam sneller en wint ‘de 866’ dus de 2e ‘nationaal’ uit de hoofdstad van de Limousin. In de fondclub en de afdeling was er een voorsprong van bijna 2,5 uur op een duif van Wout van de Hoek uit Putten. Deze duif van Wout is goed voor plek 7 in de nationale uitslag. Vorig jaar was deze duif ook goed voor een top 10 klassering. Opvallend is dat ‘de 866’ nu de derde duif is van de combinatie, die na eerder in een seizoen gewond geraakt te zijn een knalvroege prijs speelt. Ook hun 4e NPO Tours 2013 deed dit na eerder zijn poten en borstbeen gebroken te hebben en de 8e NPO Bergerac 2015 kwam eerder dat jaar 2 dagen te laat met een open krop terug van St. Vincent. De overige duiven van de combinatie wisten zich niet te klasseren in de uitslag. De 2e duif kwam vlak na de prijzen en de 3e meldde zich de volgende dag weer thuis met een gebroken borstbeen…..

Het hok

Tot Slot

Een mooi slot van het marathonduivenseizoen voor Evert, Erik en Jos. Ik wil de mannen, die een groot hart hebben voor duiven en voor de club in Soest, waar we altijd met veel plezier inkorven op de ZLU-vluchten (en voorheen ook de middaglossing), van harte feliciteren vanachter de pc. Dit mooie resultaat is jullie van harte gegund. Als lezers van Het Marathonduivenjournaal kunt u hen op 15 oktober a.s. eveneens feliciteren met deze mooie prestatie, want dan zijn we in hun club te gast voor de 2e Marathonduivenjournaaldag !!! Tot dan !!!

jaco-handtekening