Afgelopen weekend was de start van het ZLU-seizoen. Pau vormt traditioneel het startschot van deze serie vluchten. Door dagenlange laaghangende bewolking met regelmatig regen in de hoek rondom Pau werden de duiven verplaats naar Mont de Marsan. Een verstandig besluit … eindelijk wat vaker flexibel gedrag bij de organisatoren. Op vrijdag was het echter ook in Mont de Marsan nog niet goed genoeg, zodat de lossing uiteindelijk op zaterdagochtend om 7.35 uur plaatsvond. De duiven hadden de wind mee en dus werden er veel duiven in de avond verwacht. Dat de prijzen er bijna uitgingen op zaterdagavond was niet gedacht vanwege de regen op het laatste stuk. Het Noordoostelijk deel van Nederland had hier last van … daar begonnen de duiven op zondagochtend pas echt te vallen, maar toen waren de prijzen nationaal zo goed als verdiend. Misschien kan er dit winterseizoen over een regencompensatie-regeling worden nagedacht. Je zou dat als eerlijk verwachten na de nieuwe Neutralisatieregeling, waarin nachtelijke doorzetters gestraft gaan worden. We leggen deze regencompensatie-regeling met een glimlach neer naast de nieuwe NT-regeling. De winnaar van Mont de Marsan heeft in ieder geval een geweldige prestatie geleverd en heeft alle andere concurrenten verslagen op een mooie afstand ten opzichte van zijn Internationale Concurrenten. Ook in het hele Internationale veld was zijn donkere duivin de snelste. De eigenaar van deze topper is Ed Maat uit het Noord-Hollandse Limmen. Zijn verhaal leest u hieronder.

 Mont de Marsan ZLU
Op de meldlijst staan geen aantallen wat de liefhebbers mee hebben. Ik beperk me tot de top 10 en de verdere analyse wacht ik mee tot er een voorlopige uitslag is. De winnaar is Ed Maat uit het Noord-Hollandse Limmen, nabij Akersloot. Comb. Van Tilburg uit Nieuw Vennep eindigde keurig op de 2e plaats voor Duindam uit Noordwijkerhout, die het brons pakt. J.W. van Gils uit Oosterhout pakt zowel de 4e als de 5e prijs. Cees Niesten uit Uitgeest pakt een 6e prijs voor Leo Pronk uit Breezand en Albert Poulisse uit Kerkdriel (8e). De top 10 wordt volgemaakt door de Gebr. Maas en zn uit Zundert (9e) en Vincent Vork uit Noorden.

De winnende liefhebber
Ed Maat is de glorieuze winnaar van Internationaal Mont de Marsan. Ed heeft een bouwbedrijf en is 45 jaar. Als jong ventje kwam Ed in 1980 de duivensport binnen. De mannen die hem in aanraking bracht met de duivensport is zijn oom en zijn neef. Zijn oom is een broer van de Gebroeders Pronk uit Den Helder. Zijn neef is Dino Zorge uit Zandvoort. Ed begon zijn duivenloopbaan in Petten en was lid in Callantsoog. De eerste duiven kwamen van zijn oom en neef en nog meer duivenliefhebbers uit de omgeving. Eigenlijk van alles en iedereen. Jaren later in Limmen heeft Ed een hoekhok van 13 meter en een hok met ren van 3 meter. De vliegduiven zitten in twee afdelingen van 3,5 meter per deel.

De winnende duif
De winnende duif is een duivin. Ze is verkregen op een bon van Jos Vermaas en zijn maat Jan Zentveld uit Heemskerk. Deze duivin van 2015 is ingekorfd op eieren van een dag of 15. Het was het eerste nest van dit jaar. Ed: ‘Het mooie is dat deze duif komt uit duiven van de beste hokken van Noord Holland. Van vaderskant Gebr.Brugemann met Jan Roelofs en van moederskant Cees van der Laan. Ik moest het opzoeken, maar als jaarling won ze een 947e Agen ZLU. Daarna won ze nog een 684ste Bergerac Noord-Zuid Holland. Geen wereldprestaties, maar ze wilde toen al naar huis. Agen was ze mijn eerste jaarling, en Bergerac mijn eerste duif.’ De nestmaat van deze duivin won bij Jos Vermaas de 73e prijs nationaal op Mont de Marsan. De stamkaart vindt u hier.

Stamopbouw
Ed Maat heeft in de loop van de jaren een eigen stam opgebouwd. Hij noemt het zelf geen stam, maar een mengelmoes. De duiven die je terug kunt vinden, hebben een oorsprong bij Nico Volkens, Jan Roelofs, Hans Knetsch, beetje Jellema en van de laatste jaren wat duiven afkomstig van Jos Pepping. Verder kun je nog een enkeling terugvinden van Frits van Duin en Dirk van Hofwegen. Dit seizoen is Ed begonnen met 80 vliegduiven (incl. jaarlingen). Omdat onze bouwondernemer zegt nog zoekende zegt te zijn, heeft hij teveel kwekers. Op dit moment zitten er nog 20 koppels.

De voorbereiding op het seizoen en het systeem
Wat was voor jou het teken dat het seizoen begonnen is, Ed? Ed:’De echte start van mijn seizoen was op woensdag 31 mei. Toen heb ik de schalen en tabakstelen in het hok gedaan en mochten ze hun gang gaan. Dit was na thuiskomst van de midweekse africhting vanuit Roye. Daarvoor kregen ze geen kans om te gaan broeden. Zoals eerder gezegd, zat op Mont de Marsan de winnende duivin op haar eerste nestje. Vanaf de ‘echte’ start van het seizoen zijn de duiven mee geweest met de afdeling en dan is het de bedoeling de duiven zo vaak mogelijk in te korven. Dit jaar hadden we als gevolg van de belachelijke regel dat invliegduiven afgeschaft zijn, de kans om op dinsdag in te korven voor 3 vluchten vanuit Roye … dat waren prachtige africhtingen. Het hok waar de winnende duivin in zat, heeft geen dagfondvlucht gehad. De jaarlingen en enkele tweejarige die daarbij zaten wel.  Verder rijden we vanaf ongeveer 1 mei nog met een aantal liefhebbers uit de omgeving, de Pyreneeënclub, naar Achthuizen. Het is dan elke zaterdag wegbrengen tot ongeveer het inkorven van Perpignan. Het mooiste daarvan is nog … de koffie met gebak en vooral de saamhorigheid onderling.’ De duiven van Ed krijgen voer van Matador. De mengelingen in het seizoen zijn Start, Premium Fond en Turbo. Naast het voer krijgen de duiven een mineraalmix uit de bekende emmers. Verder geeft Ed sinds dit seizoen Belgasol. Naast de paramixo-enting hebben de duiven dit jaar para-control (De Weerd), een geelkuur en een wormenkuur gehad. Dit gebeurt standaard en ‘blind’. Een week voor Pau hebben de duiven een Belgatai-kuurtje gehad en met inkorven krijgen de duiven een geelpil. Ed denkt dat de meeste liefhebbers dit doen. Medicijnen en op zijn tijd een kuurtje geeft hem zekerheid dat de duiven gezond aan de start komen.

Beleving
De duivensport is voor Ed een prachtige hobby. Hij is erg fanatiek, maar geen poetser. Het gezin leeft wel mee, maar iedereen heeft zijn eigen ding. Samen met Cor Schermer en Marcel Tromp heeft Ed een kweekhokje. Het mooiste blijft de thuiskomst van de duiven en natuurlijk het klokken van een vroege duif. Naast dat … is de onderlinge rivaliteit, maar ook de saamhorigheid van de Noord Hollandse liefhebbers een aardigheid op zich. Dat prikkelt elkaar en zorgt ervoor dat het niveau steeds weer beter wordt. Ed geniet hier volop van. Uiteindelijk kunnen de meesten het goed met elkaar vinden. Ed: ‘Ik vind het ook mooi dat de winnende duivin van een andere liefhebber komt en dat het een duif is met 100% Noord Hollandse afkomst.’ In het najaar heeft Ed Dick Duindam laten komen om te kijken of er verbeteringen aan het hok nodig waren. Hij had wat adviezen om het hier en daar wat aan te passen. Het lijkt geholpen te hebben. Ed vind het hok zelf in ieder geval wel verbeterd.

Tot Slot
Ed: ‘Eén ding weet ik zeker .. ik weet na deze overwinning nog steeds niet hoe het móét! Ik heb zeker mooi gepresteerd op vooral de middaglossingen in het verleden. De laatste twee jaar ben ik alleen nog op de ZLU bezig, en dat ging niet vanzelf. Meestal niet zelfs, soms wel. Maar ik blijf volhouden.’ En zo is het, Ed. Ik wil je nogmaals feliciteren met je mooie overwinning en gelukwensen voor de rest van het seizoen. Het laatste woord is aan jou: ‘Ik denk dat we allemaal ons best doen en iedereen wil graag een vroege duif klokken. Dus geniet en gun elkaar een vroege duif!’