De laatste vier maanden zijn we op het Marathonduivenjournaal onder andere bezig geweest met de ‘Zaak Droog’. Een Zaak die heeft blootgelegd dat onze sport op een amateuristische manier om gaat met een serieuze zaak… Dopingbeleid… Wat het ergste is in deze zaak, is dat een liefhebber hierbij geslachtofferd wordt. Dit hakt er bij hem en zijn gezin enorm in. Begin deze maand zou deze ‘soap’ misschien tot een einde zijn gekomen. Echter een dag voor het verstrijken van de termijn waarin de beroepszaak zou dienen, werd er uitstel gevraagd door de Beroepscommissie. Een bevestiging van hoe amateuristisch en onzorgvuldig er met deze zaak wordt omgegaan. En … er wordt totaal geen rekening gehouden hoe dit er allemaal inhakt in het geestelijk leven van de familie Droog. Er is één pluspuntje … er is nu wel een datum.

De afgelopen maanden hebben we met een team veel info gegeven over deze zaak en wat er allemaal mis is. Onder het kopje ‘reportages’ op het Marathonduivenjournaal kunt u alles grondig nalezen, wat er allemaal heeft gespeeld en wat er vooral allemaal mis is gegaan. De belangrijkste misser in deze zaak is het bijeenrapen van het mestmonster. Hier zijn zo’n 75 tot 80% van de procedurestappen niet nageleefd. Alleen dit al … is voor iedere rechter een reden om een zaak als deze te seponeren. Bij het niet nakomen van de procedure moet u denken aan geen beschermende handschoenen, hoesjes om de schoenen en (g)een mondkapje dragen. Verder geen controle van de ene controleur door de andere controleur tijdens het nemen van het mestmonster. Verder is de winnende duif (van Internationaal Pau) niet specifiek gecontroleerd, maar is er ook mest van de roosters gepakt.

Verder kunt u lezen over de vooringenomenheid van de Aanklager van het NPO, de door zichzelf met steun van de NPO uitgeroepen dopingautoriteit en de ondeskundigheid van o.a. de voorzitter van de Tucht- en Geschillencommissie. Het zou gekkenwerk zijn om dit allemaal weer op te rakelen. U, als lezer, heeft het kunnen lezen en kan het altijd nog eens grondig gaan lezen. Kees en zijn familie hebben van veel liefhebbers steun ontvangen … deskundigen en ondeskundigen. Er zijn liefhebbers die hebben gezwegen, omdat ze bang waren voor hun eigen reputatie (metname in het buitenland). Dat mag natuurlijk, maar het is goed om mensen te steunen die een moeilijke tijd doormaken. Er zijn ook altijd mensen die denken: Waar rook is, is vuur. Iedereen mag zijn mening hebben … maar als je de feiten bekijkt, mag je eigenlijk niet zo denken. Zeker gezien ook het minimale wat er aan de verboden stof is gevonden. Dat wil zeggen deze stof kan op allerlei manieren in het mestmonster terecht zijn gekomen. Gezien de kleine hoeveelheid waarschijnlijk onmoedwillig … lees de verslagen hierover. Deze stof, die verboden is in de duivensport, maar die bij andere sporten niet op de verboden lijst staat. Waarom zou u denken? Omdat ze eerder verdovend werken dan stimulerend !!! En beste lezers … ik wil benadrukken, dat er zijn zoveel fouten in de procedure gemaakt bij het nemen van het monster (zoals net is gezegd), dat niemand kan zeggen (laat staan bewijzen) hoe deze stof in het monster terecht is gekomen.

Mensen hebben mij gemaild, dat ik de Zaak met rust moet laten en over moet laten aan de deskundigen van de NPO. Daar zit nu net de crux … die zijn in deze zaak niet aanwezig. Een Belgische dokter, dr. Jean Pierre Duchatel schrijft in een verslag in een Belgisch duivenblad over dopingcontroles, dat de controleurs een goede opleiding moeten hebben (geen cursus van enkele zaterdagochtenden). De controleurs dienen twee specialisten te zijn in de toxicologie of in  de farmacologie. Mensen die hun vak verstaan. Dat is heel wat anders als de twee controleurs die bij Kees Droog zijn geweest. Die niet weten dat je handschoenen aan moet doen, een mondkapje voor en overschoentjes aan … onder andere. En de rechtspraak in deze wordt gedaan door leken en niet door mensen met een juridische opleiding die zien dat een procedure als deze op alle vlakken de regels heeft vertrapt en die daardoor een liefhebber en zijn gezin in misère heeft gedompeld. Hoe kan je dan spreken over de deskundigen, aangesteld door de NPO.

Ik ging in december van het vorig jaar naar de zitting in het Van der Valk-hotel in Veenendaal met neutrale houding. Wat ik daar hoorde en zag was zo verkeerd, zo amateuristisch … ik heb het allemaal in een verslag vastgelegd en de andere twee toeschouwers (meer waren er niet) kunnen dat bevestigen … dat ik niet meer neutraal kón zijn en dat ik vond dat deze onrechtvaardigheid bekend moest worden voor iedereen die het wilde lezen. Ik heb een team om mij heen gekregen die veel ijzers uit het vuur hebben gehaald … de zaak hebben ontleed en op papier gezet. We hopen dat in eerste instantie Kees Droog alsnog wordt vrijgesproken door de Beroepscommissie en dat hij in 2017 weer mee mag doen op zijn geliefde vluchten. En daarna hopen we dat het hele dopingreglement wordt herzien en dat er controleurs worden opgeleid die deskundig zijn. Laten we hopen dat deze zaken gerealiseerd kunnen worden en dat er niet komend seizoen een volgend liefhebber geslachtofferd wordt. En dat we niet angstig hoeven te zijn als er een (inter)nationale overwinning wordt behaald, dat deze liefhebber op een amateuristische manier wordt gecontroleerd. We hebben dat we eind april deze zaak achter ons kunnen laten … dat hoop ik vooral voor Kees Droog en zijn gezin.