Deze reportage gaat over een sympathieke liefhebber uit Roermond. Een liefhebber die de duivensport beleeft, zoals het hoort te zijn. Gezelligheid met andere liefhebbers. Af en toe een duifje kopen, af en toe een duifje verkopen. Liefhebbers die in de slob zitten helpen met een paar knappe jongen uit geweldig presterende duiven. Kortom een hobbyist met klasse. We hebben het over Bernard Hanno. Deze liefhebber pakt met regelmaat vroege duiven op zijn favoriete onderdelen de NPO-middagkossingsvluchten en de Afdelingsvluchten met een ochtendlossing. In de grotere spelverbanden deelt hij mee in de kampioenschappen. En als hij op visite komt, neemt hij altijd een heerlijke Limburgse vlaai mee. Hoog tijd om kennis te maken op Het Marathonduivenjournaal met dit prachtig mens en met zijn geweldige duiven.

De Liefhebber
De 56-jarige Bernard Hanno komt uit Roermond, is getrouwd en heeft 2 kinderen en 5 kleinkinderen. Hij is dus zonder duiven al druk genoeg. Van beroep is hij timmerman en momenteel worden er al 3 jaar Tabakspijpen gemaakt. Zoals hijzelf zegt … tussendoor houdt hij zijn postduiven. In 1978 werd er bij zijn ouders thuis met duiven begonnen samen. In eerste instantie samen met zijn jongste broer Pierre. Zoals bij de meeste in die jaren werd er gestart met wat krijgertjes. Dat lukte niet al te best. Bernard: ‘Dus na een 2 jaar was de liefde voor de duiven over en kwam er een andere liefde…. Marion mijn huidige vrouw.’
Na een aantal jaren werd er met Zebravinken begonnen en wel voor de tentoonstelling. Na alles gewonnen te hebben wat er te winnen was op deze Aarde werd weer over gestapt naar de duiven. Dit was in 1993. Er werd  gelijk met marathonduiven begonnen voor de grote fond/overnachting. In het begin was het moeizaam. Onze tabakspijpenmaker: ‘Ik wist niet waar er gezocht moest worden. Een leermeester was er niet. Dus met vallen en opstaan ging het langzaam wat beter. Rassen werd niet zo zeer naar gekeken. Prestatie duiven … daar ging de voorkeur naar uit! Maar doordat ik altijd alleen aan het zoeken was, bleek dit erg moeilijk. Dus misschien rassen? Er zijn veel rassen ..maar van elk ras waren weinig goeden. Prestatieduiven daar wordt naar gekeken en de rest staat op een laag pitje. Dus prestatieduiven werden de basis van mijn stam en die komen van verschillende liefhebbers. In de loop van het verhaal kun je zien weer ik de meeste successen mee heb behaald in 2018. De rest is geschiedenis.’

Het hok
Op het erf van Bernard en Marion staat een hok van ongeveer 12 meter. 2 hokken voor de weduwnaars, 1 voor de jonge duiven en 1 voor de kweekduiven. Voor de hokken zijn rennen gebouwd, het plafond is voor 80% dicht en het gedeelte wat open is, zit windbreekgaas voor. De voorzijde van het hok (in de opening waar vroeger de ramen zaten) zit ook windbreekgaas. Op alle hokken zit vloerverwarming deze wordt gebruikt bij vochtig weer en in het voorjaar, als er koude vochtige vluchten zijn. Met de vluchten in het voorjaar wordt een uur voordat de duiven thuiskomen, wordt deze verwarming aangezet.
In de winterperiode, vanaf oktober tot april, wordt van ‘s morgens 6.30 uur tot 18.30 uur het licht aangehouden om de donkere dagen te breken en om de duiven te verzorgen voor en na het werk. De duiven vinden dit prima en hebben er geen nadeel van. Dit leidt Bernard af aan de prestaties door de jaren heen. Kampioenschappen zijn niet zo belangrijk die komen vanzelf als de duiven individueel goed presteren. Kampioenschappen werden in de loop van de jaren wel gehaald, zoals onaangewezen hokkampioen van Limburg op de morgenlossing, winnaar automarathon, de Runnerupcup en de Gele Trui en de Master Award van Versele Laga.

2018
In het afgelopen seizoen presteerde de duiven van Bernard goed. De beste vlucht van dit jaar was zeker Dax Middaglossing. Op deze vlucht pakte hij de 12e, 19e, 50e en 118e van Afdeling Limburg … en dit met 6 duiven mee. Bernard: ‘Het zure aan deze vlucht was, dat mijn beste doffer niet meer is thuis gekomen. Achteraf kan ik toch zeggen, dat dit mijn beste vlucht was.’
In totaal werd er met 16 doffers en 10 duivinnen op de grote vluchten gespeeld (totaal weduwschap,  alles mee op 6 oude duiven na). Met de duivinnen ging het niet goed. Ze vlogen niet één prijs dit jaar. Onze sympathieke liefhebber uit Roermond: ‘Dus daar stappen we vanaf in 2019. Alleen nog maar doffers op weduwschap. Met de doffers ging het wel prima. Ze vlogen op de NPO vluchten met Middaglossing een 12e, 13e, 15e, 19e, 33e, 38e, 50e enz. in Afdeling Limburg. Dat is dus zeker niet verkeerd met 10 doffers. Ik ben daar zeker dik tevreden mee. Het enige min puntje was dat ik de getekende duiven niet goed wist te pakken.’

De beste duiven
De beste doffer van dit jaar is de 16-1733695, een kleine rode weduwnaar. Hij vloog in 2018 een 13e NPO Agen en de 15e  NPO Bergerac (38e en 34e  Nat). Daarnaast won hij de 542e NPO Bordeaux … dus 3 op 3. Zijn vader is de ‘Onverwoestbare’. Deze doffer vloog 10 op 10 en miste nooit. De moeder van ‘de 695’ is een duivin van Hub Nijsten uit Geulle. Zij is dochter van 1e Asduif Morgenlossing Wefo Limburg.
Nog een prima doffer is de 16-1733663. Dit is ook een kleine rode weduwnaar. Hij vloog in 2018 een 33e NPO St.Vincent en een 19e NPO Dax. Op beide vluchten was het zwaar. Op de makkelijke vlucht … van Bergerac miste hij zijn prijs. Zijn vader is een doffer van Jos Hermens … van de soorten Jan Theelen en Lei Kurvers. De moeder is als ei gehaald bij Roger Debusschere uit Lokeren. Zij komt uit de beste duiven van  Chris Hebberecht België.

… wordt vervolgd …